caelicus
caelĭcus (coel-), a, um, adj. [caelum], = caelestis, II. B.,
- celestial, magnificent (very rare): tecta, Stat. S. 2, 3, 14; Mart. Cap. 9, § 891; Paul. Nol. Nom. Christ. 64.
caelicus, a, um (caelum), himmlisch = prächtig, tecta (al. tesca), Stat. silv. 2, 3, 14. Mart. Cap. 9. § 891. Paul. Nol. de nom. christ. 64.
manna ~um nauseantes, pepones et allia suspirabant [cf. ]Num. xi 5
~i coloris quem azureum vocant
quatinus terrenis mundi pragmatibus †coelita mercari valeant tripudia
lumen Britannie, quod fax ~a signavit
celica majestas scelerati munera spernit
[Cecilia ] que Romam celica virgo beat
Offa ‥ attonsus ~a regna devotus conscendit
album velamen poterit stola celica dici
gloria squalet celice speciei
†celita suffultus potencia
quasi ~us ros
†celita conficiunt vite medicamina dando(
celica solum / qui sapit ad celum pervenit
morte trihumphali transit jam celica nactus
Jacobus ‥ / Herodis gladio celica cesus habet
cælĭcus, a, um (cælum), du ciel : Stat. S. 2, 3, 14.