certabundus
certābundus, a, um, adj. [2. certo],
- contending, disputing, Ap. Apol. p. 288, 23.
certābundus, a, um (2. certo), hin- und herstreitend, cum Alexandro Magno de veritate regni, Apul. apol. 22. p. 31, 9 Kr.
certābundus, a, um, qui discute avec passion : Apul. Apol. 22, 8.