certatus
certātus, a, um, Part., from certo.
certātus, ūs, m. [2. certo],
- a contention, fight, Stat. S. 3, 1, 152.
certātus, ūs, m. (2. certo), das Wettkämpfen; Plur., nudi virorum certatus, Stat. silv. 3, 1, 152: crebris certatibus exercitus caesus, Jord. Rom. 219.
1 certātus, a, um, part. de certo, disputé par les armes : Sil. 17, 342 || contesté, qui est lʼobjet dʼun conflit : Ov. M. 13, 713 || [n. abl. abs.] multum certato Tac. Ann. 11, 10, après un long combat, cf. H. 4, 16.
2 certātŭs, ūs, m. , lutte : Stat. S. 3, 1, 152.
certatus , a, um. part. p. et, v. certatus
See an image
See an image