About

Menu

certare

1 certare v. citare(2a)
2 certare [CL] 1 to contend, struggle, fight. b (w. inf.) to strive. c to vie, compete. V. et. cartatus. virginitas ‥ / contra bellantes studeat certare catervas Aldh. VirgV 2470; ~andi cum hostibus studium subire Bede HE I 12; qui jacet in lecto, quondam certabat in arvis / cum cervis Alcuin Carm. 9. 101; 9‥ ~are, wiðfeohtan WW; pro fratribus ipsis / certat, eos animans ad prelia H. Avr. Hugh 125.  b certat carnem frenare rebellem / spiritus Aldh. VirgV 103; c950 (13c) si quis ‥ hanc meam donationem ‥ infringere ~averit CS 888.  c contra bis senos certantes arte magistros Aldh. VirgV 268; W. Malm. HN 453 (v. capillus 1a); ~ant cum orbe terrarum victorie vestre Gir. TH III 47; 1266 ludendo ~antes quis eorum cicius pilam occuparet IMisc 13/29. 2 (?) to certify, confirm. 941 (15c) ego A. episcopus hec ~ando me esse decrevi CS 769.

Saved

Recent