clamis Save Georges Gaffiot 2016 Du Cange clamis, s. chlamys. clămis, Pl. Ps. 735, v. chlamys. CLAMIS, pro Chlamys supra in voce Bindæ. CLAMIS, itis, pro Chlamys, idis, in Inventar. sacr. suppell. abbat. Prum. ann. 1003. tom. 1. Hist. Trevir. Joan. Nic. ab Hontheim pag. 349. col. 2 : Clamites, qui vocantur Ephod, duæ. Vide Bindæ.