About Report a problem

Menu

clamitare

clamitare [CL] 1 to cry out, call (repeatedly). jam si centenis clamitet / quisque linguis et vocitet Carm. Aldh. 5. 51; 8‥ ~at, hi clepað WW. 2 (w. gd. gen.) to summon (to). si ‥ ~atus veniendi ad assisias ‥ venire non audeat Cust. Norm. 37. 2. 3 a (refl. w. compl.) to call oneself (or claim to be). b (w. inf.) to claim. a clericus et solum se clamitat esse facetum Garl. PP 216. 1887; s1314 Robertus le Brois, qui se regem Scocie ~abat Trokelowe 84.  b 1292 recognosco ‥ quod regnum meum teneo et de jure debeo et ~o tenere hereditarie de vobis et heredibus vestris regibus Anglie (Homagium J. de Balliolo) Rish. 136 (cf. Anglo-Scot. Rel. 64: regnum teneo et debeo de jure ac clamo ‥ tenere); 1296 recognoscam ‥ servicia que pertinent ad tenementum quod de eo tenere ~o (Juramentum Scotorum) Ib. 164 (cf. Anglo-Scot. Rel. 69: qe jeo cleim tener de luy); s1317 totum jus cum dominio quod ipse vel fratres sui in com. Northumbrie habere ~abant suspendio eorundem terminatur Trokelowe 101; s1428 ~avit ‥ habere ibidem singulis alternis annis fugacionem Amund. I 255.

Saved

Recent