clamito
clamito, to cry aloud, bawl, vociferate
- I Neutr. (rare): ut illi clamitant, Cic. Caecin. 3, 9; of a bird: ipsum (passerem) accipiter ... vano clamitantem interficit, Phaedr. 1, 9, 7.—
- II Act.
- A With the words or thoughts uttered as object.
- 1 With direct citation: Chremes clamitans: Indignum facinus, Ter. And. 144: atque clamitas, Laterensis: quo usque ista dicis? Cic. Planc. 31, 75: quidam caricas vendens Cauneas clamitabat, id. Div. 2, 40, 84: Volero, clamitans provoco, Liv. 2, 55, 7: ad arma, et: pro vestram fidem, cives, clamitans, id. 9, 24, 9; 27, 48, 12; Suet. Aug. 40; Tac. A. 1, 18.—
- 2 With acc. and inf.: clamitabat falsa esse illa, quae, etc., Cic. Tusc. 2, 25, 60: saepe clamitans, liberum se... esse, Caes. B. G. 5, 7; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 12, 2: clamitare coepit... ad Philotam decurrisse, Curt. 6, 7, 27; 9, 8, 7; 10, 7, 10: clamitans non corporis esse sed loci morbum, Sen. Ep. 104, 1; Suet. Calig. 58; Tac. A. 12, 7; 12, 35; id. H. 2, 29; cf. id. ib. 3, 10.—Pass. impers.: multisque sciscitantibus cuinam eam ferrent... Thalassio ferri clamitatum, Liv. 1, 9, 12.—
- 3 With subj.: Messalina clamitabat... audiret Octaviae matrem, Tac. A. 11, 34: Mnester clamitans aspiceret verberum notas, id. ib. 11, 36; 16, 10.—
- 4 With acc.: quid clamitas? Ter. And. 767: haec Volscio clamitante, Liv. 3, 13, 3: quorum clamitant nomina, Plin. Ep. 9, 6, 2: saeva et detestanda alicui, to imprecate, Tac. A. 3, 23.—
- 5 With ut or ne: Acerronia... dum se Agrippinam esse utque subveniretur matri principis clamitat, conficitur, Tac. A. 14, 5; cf.: neve consulatus sui collegam dederet liberto... clamitabat, id. ib. 16, 10.—
- B With personal obj.: clamitant me ut revortar, call on me, Plaut. Ps. 5, 1, 30 (1275) Lorenz (Fleck. inclamitant): clamitent Ne sycophantam, call, Ter. And. 815: clamitans eum modo consulem modo dictatorem, Ascon. p. 34, 13 Bait.: plausores, Augustianos militesque se triumphi ejus clamitantes, Suet. Ner. 25. —
- C Trop., of things, to proclaim, reveal, betray: nonne ipsum caput et supercilia illa penitus abrasa olere malitiam et clamitare calliditatem videntur? Cic. Rosc. Am. 7, 20.
I intr., ¶ 1 crier souvent, crier fort ; a) [av. lʼexclamation au style direct] : clamitas : quousque... Cic. Planc. 75, tu cries : « jusquʼoù... », cf. Liv. 2, 55, 7 ; ad arma clamitans Liv. 9, 24, 9, criant « aux armes ! » ; b) [av. lʼexclamation à lʼacc.] : Cauneas clamitabat Cic. Div. 2, 84, il criait « figues de Caunes ! » ; c) [av. prop. infin.] : clamitans liberum se esse Cæs. G. 5, 7, 8, ne cessant de crier quʼil était libre, cf. Cic. Tusc. 2, 60 ; Sen. Ep. 104, 1 ; Tac. Ann. 12, 7 ; [pass. impers.] : (eam) Talassio ferri clamitatum Liv. 1, 9, 12, on cria quʼon (la) portait à Talassius ¶ 2 demander à grands cris : clamitabat audiret... Tac. Ann. 11, 34, elle demandait à grands cris quʼil écoutât... ; [av. ut ] Tac. Ann. 14, 5 ; [av. ut et prolepse] Pl. Ps. 1276 ¶ 3 [nom de chose, sujet] crier = proclamer, montrer clairement : supercilia illa... clamitare calliditatem videntur Cic. Com. 20, ces sourcils... semblent crier la fourberie.
II tr. [rare], crier qqch. : quorum clamitant nomina Plin. Min. Ep. 9, 6, 2, ceux dont ils crient les noms.
- 1. luid schreeuwen, uitroepen;
- 2. (poët.; postklass.) (m. dubb. acc.) hardop noemen; ➤ miserum te clamitas.
多呼喝。Quid clamitas? 嚷什麽。Clamitant me 人呼我。Ficus clamito 吆喝無花果。
Suggest a Translation
See an image
- clamo, to cry aloud, bawl, vociferate: (passer) vano clamitans, Ph.: quid clamitas?T.: haec, L.: Me sycophantam, call, T.: clamitans, ‘Indignum facinus,’T.: clamitas: ‘quo usque ista dicis?’: ‘ad arma,’ clamitans, L.: falsa esse illa: liberum se ... esse, Cs.: clamitabat audiret matrem, Ta.—Passimpers.: ‘Thalassio ferri’ clamitatum, L.—Fig., to proclaim, reveal, betray: supercilia clamitare calliditatem videntur.
-
…videar ad tempus aut eo genere uti litterarum quod meis studiis aptius quam consuetudini iudiciorum esse videatur. atque etiam clamitas, Laterensis quo usque ista dicis nihil in Cispio profecisti ; obsoletae iam sunt preces tuae. de Cispio mihi…
Cicero, pro Plancio
-
…. Quinctius negetur absens esse defensus an vero id quod Hortensium, quia nuper iniecit et quia Naevius semper id clamitat, dicturum arbitror, non fuisse Naevio parem certationem cum Alfeno illo tempore, illis dominantibus quod si velim confiteri…
Cicero, pro Quinctio
-
…, qui non nostis, faciem utriusque considerate. nonne ipsum caput et supercilia illa penitus abrasa olere malitiam et clamitare calliditatem videntur non ab imis unguibus usque ad verticem summum, si quam coniecturam adfert hominibus tacita corporis figura ,…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
-
…esse clamaret, in crucem ageretur. hoc tu, Verres, idem dicis, hoc tu confiteris, illum clamitasse se civem esse Romanum ; apud te nomen civitatis ne tantum quidem valuisse ut dubitationem aliquam crucis, ut crudelissimi…
Cicero, in Verrem
-
…et certe exspectatum est et fuit dignum constantia tua. cuius tu tribus venditorem et corruptorem et sequestrem Plancium fuisse clamitas, eam tribum profecto, severissimorum praesertim hominum et gravissimorum, edere debuisti. at Voltiniam ; libet enim tibi…
Cicero, pro Plancio
-
…clamore atque impetu perturbatus exsiluisti, quid, inquam, elocutus es illum, quod moram supplicio quaereret, ideo clamitasse se esse civem Romanum, sed speculatorem fuisse. iam mei testes veri sunt. quid enim dicit aliud C…
Cicero, in Verrem
-
…stetisse cum patruo testimonium dicente questus est, et me populariter agere atque invidiam commovere, quod puerum producerem, clamitavit. quid erat, Hortensi, tandem in illo puero populare, quid invidiosum Gracchi, credo, aut Saturnini…
Cicero, in Verrem
-
…postremo quid esse levius aut turpius, quam auctore hoste de summis rebus capere consilium Contra ea Titurius sero facturos clamitabat, cum maiores manus hostium adiunctis Germanis convenissent, aut cum aliquid calamitatis in proximis hibernis esset acceptum. Brevem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…factam relinqui putet oportere aut eius rei leviorem actionem nobis aliquam demonstrare possit ex quo genere peccati, ut illi clamitant, vel iniuriarum vel capitis iudicia constituta sunt, in eo potestis atrocitatem nostram reprehendere, cum videatis nihil aliud…
Cicero, Pro Caecina