clamatus
clāmātus, ūs, m. [clamo],
- a crying aloud, shouting, Paul. Nol. Carm. 15, 279.
clāmātus, Abl. ū, das Schreien, Paul. Nol. carm. 15, 279.
1 clāmātus, a, um, part. de clamo.
2 clāmātŭs, ūs, m. , P. Nol. Carm. 15, 281, c. clamor.