cogitatus
cogitatus, deliberate
Could not find cogitatusque in Logeion dictionaries.
cogitatusque Noun: masculine nominative plural, Noun: masculine genitive singular, Noun: masculine nominative singular, Noun: masculine accusative plural of cogitatus2
cōgĭtātus, a, um, Part., from cogito.
cōgĭtātus, ūs, m. [cogito],
- a thinking, thought (late Lat.), Ap. Met. 4, 5, 3; Tert. Idol. 23; Vulg. Eccl. 9, 23 al. (but in Sen. Ep. 11, 9, cogitatus is part. pass.).
cōgītātus, ūs, m. (cogito), das Denken, der Gedanke (Ggstz. actus, factum), Apul. met. 4, 5 in. Tert. de idol. 23. Augustin. conf.: Plur., cogitatus pii et benevoli, Tert. de anim. 58. – ➳ Sen. ep. 11, 9 ist cogitatus Partizipium von cogito.
seu ~uum rationibus vel fratrum ‥ precibus coactus
clanculo cordis ~u
omnes ~us nostros, sermones et actus
respondit ille ~ui meo
solus finis quem [homo ] in omni ~u actuque suo per amorem debet intendere
jactantes ~um suum in Domino, auxilium postulabant a celo
licet ‥ Christiane religionis cura et ‥ tutela ecclesie ‥ nostros ‥ occupent ~us
partes illas ‥ adire nunquam mens concepit nec peperit ~us
ne benefactorum nostrorum memoriam a ~u nostro ‥ evellat ‥ oblivio
1 cōgĭtātus, a, um, part. de cogito.
2 cōgĭtātŭs, ūs, m. , pensée : Apul. M. 4, 5 ; Tert. Idol. 23.
- 1. het nadenken;
- 2. plan.
cōgitātus
adj.
- P. of cogito, deliberate: iniuria: verbum.