cognitor
cognitor, an advocate, attorney
cognĭtor, ōris, m. [cognosco], a judic. t. t.
- A Lit., one who has made himself familiar with a case in law; hence,
- a An advocate, attorney (acting in the name of the parties, who had previously appeared before the tribunal: cognitor est, qui litem alterius suscipit coram ab eo, cui datus est, Paul. ex Fest. p. 57, 9 Müll.; cf. Ascon. Cic. Div. in Caecil. 4, 11; Gai Inst. 4, 97; and v. advocatus), Cic. Div. in Caecil. 4, 11, id. Verr. 2, 2, 43, § 106 sq.; 2, 3, 34, § 78; 2, 3, 60, § 137; id. Caecin. 5, 14; id. Rosc. Com. 11, 32; 18, 53; * Quint. 3, 6, 71 al.—
- b A judge, = quaesitor, Cod. Th. 9, 27, 5; 10, 10, 20; Symm. Ep. 9, 39 al.—
- B In gen., a defender, protector: hoc (Caesare) auctore et cognitore hujusce sententiae, Cic. Cat. 4, 5, 9; Auct. Harusp. 21, 45; Liv. 39, 5, 2; Hor. S. 2, 5, 38 al.: Liber dithyramborum cognitor, Front. Eloqu. p. 217.—
- II A witness, who testifies that he knows a person, a voucher, Cic. Verr. 2, 5, 65, § 167 sq.; cf. id. ib. § 168; 2, 1, 5, § 13.
cōgnitor, ōris, m. (cognosco), als gerichtl. t. t., I) der Kenner, d.i. ein röm. Bürger in einem fremden Lande, der einen andern kennt und ihm seine Identität gerichtl. bezeugt, d.h. daß er röm. Bürger sei u. seinen Namen mit Recht trage, der Identitätszeuge, Cic. II. Verr. 1, 13; 5, 167 u. 168. – II) der Rechtsanwalt, a) als Vertreter des Klägers od. Beklagten, der in Gegenwart des Gegners für einen Rechtsstreit vor Gericht bestellt wurde und sodann die ganze Prozeßführung für den Kläger od. Beklagten übernahm, der Stellvertreter, Cic. u.a.: iuris sui, Cic.: fi cognitor ipse, ficht deine Sache vor Gericht selbst durch, Hor. sat. 2, 5, 38. Vgl. Eisele, Beiträge zur römischen Rechtsgeschichte. 1896. S. 91 f. – übtr., der Vertreter in andern Verhältnissen, huius sententiae, Cic.: harum omnium rerum, Cic.: alienarum simultatium tribunum plebis cognitorem fieri, Liv.: u. so Apollo paeanum auctor, Liber dithyramborum cognitor, Fronto de eloqu. p. 146, 4 N. – b) als öffentlicher Ankläger, namentlich in Sachen des Fiskus, u. so gleichsam Stellvertreter des Staats (= ἔκδικος), der Staatsanwalt, Staatsagent, Ov. am. 1, 12, 24. Manil. 5, 322. – III) der Untersuchungsrichter, Cod. Theod. 9, 27, 5. Symm. ep. 9, 39. Prud. perist. 10, 205. 571 u. 793.
quicunque interiorum ‥ membrorum ~or esse desiderat, ipsum in anatomia diligentem esse oportet
ille ~or occultorum et presagus futurorum, Johannes viz. Evangelista
clandistinae castitatis ~or Deus
~or occultorum
occultorum ille ~or et internorum inspector
absconditorum ~or
novit Deus, qui ~or est omnium
scrutator ‥ cordium et ~or secretorum
nec inventum est aliquid in toto collegio quod publici ~oris ecclesiastici vel civilis animadversionem expeteret
est ab omnibus precavendum ne talis judex vel ~or deputetur per simplicitatem cujus vel imperitiam ‥ inutilis feratur sententia vel injusta
W. de P. ‥ debet xx s. ut sciatur per ~ores qui fecerunt recognitionem inter ipsum et O. de B. si ipse O. plus recepit de terra de P. quam ei recognitum fuit
cognĭtŏr, (11) ōris, m. (cognosco), ¶ 1 celui qui connaît qqn, témoin dʼidentité, garant, répondant : Cic. Verr. 2, 1, 13 ; 5, 167 ¶ 2 représentant [dʼun plaideur, demandeur ou défendeur, qui remplaçait complètement la partie], mandataire : Cic. Com. 32 ; 53 ; Verr. 2, 2, 106 ; 3, 78, etc. || [en gén.] représentant, défenseur : hoc auctore et cognitore hujusce sententiæ Cic. Cat. 4, 9, lui étant le promoteur et le défenseur de cet avis( Liv. 39, 5, 2 ) ; Liber dithyramborum cognitor Fronto Eloq. p. 217, Bacchus, patron du dithyrambe ¶ 3 enquêteur, qui fait une instruction : Cod. Th. 9, 27, 5 ¶ 4 v. cognitura c).
- 1. getuige v.d. identiteit (die als getuige optreedt mbt. de naam v. iem. en de positie die iem. als burger inneemt);
- 2. advocaat; juridisch adviseur;
- 3. verdediger, vertegenwoordiger v.e. standpunt [huius sententiae].
Cognitorqui
Executor curiosusin Gloss. Isid. dicitur est Exactor de schola agentium in rebus, non Delator.
bannuminfractum impositis cognoscebant. Privilegia a Raymondo de Agouto superiori Domino castri de Masalgis ann. 1348. concessa Johanni de Masalgis inferiori condomino, ex Archivo Præsidis
de Mazaugues:
Item quod Bannerii, Extimatores et Bannorum Cognitores communes in dicto castro concorditer... eligantur.
cōgnitor ōris, m
- com- + GNA-.—In law, an advocate, attorney: cognitorem ascribit Sthenio: qui cognitor est datus: qui cognitores homines honestos daret, was represented by: iuris sui: ire domum iube, fi cognitor ipse, H.—In gen., a defender, protector: hoc (Caesare) auctore et cognitore huiusce sententiae.—A witness, voucher.
COGNITOR
COG´NITOR[ACTIO]
Cognĭtor
One who appeared in the Roman courts of law to conduct an actio (q. v.) on behalf of another. He was also called procurator.