concriminor
con-crīmĭnor, ātus, 1,
- v. dep. n., to make bitter accusations, to complain: advorsum aliquem, Plaut. Mil. 2, 2, 87 (242).
con-crīminor, āri, über jmd. heftig Klage führen, alqam (über eine) adversus alqm (jmdm. gegenüber), Plaut. mil. 242.
concrīmĭnor, ātus sum, ārī, tr., [avec prop. inf.] prétendre en accusant que : Pl. Mil. 242.