concretivus

concretivus , dealing w. the concrete, i. e. w. form combined w. matter (log.). b concrete. res triplici spectare modo ratio perhibetur. / ‥ / concretivus hic est, alius concreta resolvit J. Sal. Enth. Phil. 661; ratio vis est anime ~a, maritans formam subjecto Neckam NR II 173 p. 291; diffinitio non est ex genere denominativo vel ~o set ex solo abstractivo Bacon XV 209.  b quelibet pars ignis est ignis; sed, quia [est forma que] dependet per essenciam, non habet operacionem nisi mediante corpore ~o Peckham QA 190.