concubinarius

concubinarius , concerned w. concubinage. b born in concubinage. c concubinary, living w. a concubine. d (as sb. m.) man (esp. priest) living w. a concubine. e (as sb. f.) concubine. absit quod a thoro ~io et meretricis amplexibus ad tanti sacrificii majestatem accedere ‥ quisquam attemptet Gir. GE II 7 p. 195.  b 1549 proles ~ias in suis consortiis clerici non teneant Conc. Scot. II 89 rub. (cf. (v. concubinatus)).  c 1138 presbyteros, diaconos, subdiaconos uxoratos aut ~ios ecclesiasticis officiis et beneficiis privamus (Conc. Westm.) Ric. Hex. Stand. f. 46; s1102 in hoc concilio [Anselmus] sacerdotes ~ios excommunicavit, nisi eas ex tunc amoverent M. Par. Min. I 191; s1074 precepit papa ut nullus audiret missam sacerdotis ~ii Higd. VII 3.  d [mulier fornicaria] sepulchrum martyris adivit una cum ~io suo W. Cant. Mir. Thom. III 31; miseri ‥ sedium illarum dicti canonici sed verius ~ii Gir. JS prol. p. 115; 1225 concubine sacerdotum et clericorum ‥ nec recipiantur ad osculum pacis nec ad panem benedictum ‥ quamdiu tales [v. l. ~ii] eas detineant in domibus suis vel publice extra domos suas Conc. Syn. 154; 1279 statutum domini Ottobonis contra ~ios editum precipimus in suo rigore ‥ observari Ib. 837 (cf. Lyndw. 10–11).  e clericus ‥ egrotabat. ‥ quod ejus ~ia cernens martyrem T. rogabat ‥ ne ipsa suffragio destitueretur W. Cant. Mir. Thom. V 23.