concuba
concuba, ae, f. = concubina (w. s.), Isid. 10, 229 u.a. Spät.
quid monachus faciet? tunicatus concuba fiet?
a leman ‥ concubina, con[cu ]biuncula, ~a ‥
concŭba, æ, f. (cum, cubo), concubine : Isid. Orig. 10, 229.
Probra multa criminaque objecit, quod diceret illum Concubas et habuisse et habere.Hinc
Concubatuspro
Concubinatus,