About

Menu

condico

condico, to agree, make an engagement, covenant, promise

Could not find condictusve in Logeion dictionaries.

condictusve Verb: perfect passive participle masculine nominative singular of condico

See condictusve in Morpho

con-dīco, xi, ctum, 3, v. a.
  • To talk a thing over together, to agree upon, to concert, to promise (most freq. as publicists’ t. t.): condixit pater patratus populi Romani Quiritium patri patrato priscorum Latinorum, etc., old form ap. Liv. 1, 32, 11: status condictusve dies cum hoste, Cincius ap. Gell. 16, 4, 4; Plaut. Curc. 1, 1, 5 (5); cf.: quoniam pactum atque condictum cum rege populi Romani perfide ruperat, Gell. 20, 1, 54: sic constituunt, sic condicunt, Tac. G. 11: inducias, Just. 3, 7, 14: tempus et locum coëundi, id. 15, 2, 16: ruptā quiete condictā, the truce, Amm.20, 1, 1: in diem tertium, Gell. 10, 24, 9: in vendendo fundo quaedam etiam si non condicantur praestanda sunt, Dig. 18, 1, 66.—*
      • 2 Trop.: cum hanc operam (scribendi) condicerem, obligated myself to it, i.e. undertook it, Plin. praef. § 6 Jan.—Hence,
    • B Esp.
      • 1 To proclaim, announce, publish: condicere est dicendo denuntiare, Paul. ex Fest. p. 64, 16 Müll.; cf.: sacerdotes populi Romani cum condicunt in diem tertium, diem perendini dicunt, Gell. 10, 24, 9.—
      • 2 Condicere alicui ad cenam or cenam, to engage one's self as guest at an entertainment: ad cenam aliquo condicam foras, Plaut. Men. 1, 2, 16 (125); id. Stich. 3, 1, 38 (439): seni cenam eā lege condixit, Suet. Tib. 42; cf.: velut ad subitam condictamque cenulam invitare, i.e. without previous preparation, id. Claud. 21.—Absol.: nam cum mihi condixisset, cenavit apud me in mei generi hortis, Cic. Fam. 1, 9, 20: ad balneas, Tert. adv. Uxor. 2, 4.—
      • 3 In the jurists: condicere aliquid alicui, lit., to give notice that something should be returned; hence, to demand back, make a formal claim of restitution (from any one): rem, Dig. 39, 6, 13: pecuniam alicui, ib. 12, 1, 11; or for satisfaction: quia extinctae res, licet vindicari non possunt, condici tamen furibus et quibusdam aliis possessoribus possunt, Gai Inst. 2, 79; cf. id. 4, 5, and v. condictio and condicticius.—
  • II In late Lat., to assent or agree unanimously, = consentire, Tert. Anim. 8; id. adv. Marc. 2, 2; id. Coron. 11.

Saved

Recent