condignus
con-dignus, a, um,
- adj., wholly deserving, very worthy (very rare; mostly ante- and post-class.).
- α Absol.: condignum donum, quali'st qui donum dedit, Plaut. Am. 1, 3, 39 (537) sq.—
- β With abl.: dum condignam te sectaris simiam, Plaut. Mil. 2, 6, 25 (505); Gell. 3, 7, 1.—
- γ With dat.: ultio condigna crimini, Cod. Th. 9, 28, 1; cf. Non. p. 35, 1.—
- δ With gen.: providentiae divinae condignus exitus, Ap. Met. 10, 12, 19. —Adv.: condignē, very worthily.
- α Absol.: condigne facere, Plaut. Men. 5, 5, 8 (906); id. Aul. 3, 4, 6 (465): condigne atque recte loqui, Gell. 1, 6, 4: condigne et cum decore depingere, id. 14, 4, 1.—
- β With abl.: condigne te cubare, Plaut. Cas. 1, 43 (131); id. Capt. 1, 1, 39 (107).—Comp. and sup. are not in use.
con-dīgnus, a, um, ganz würdig, ganz entsprechend, donum, Plaut. Amph. 537. – m. Abl., condigna te simia, gleich dir nichtsnutziger, Plaut. mil. 505: facinus Graecarum facundiarum magniloquentiā condignum, Gell. 3, 7, 1. – m. Genet., providentiae divinae condignus exitus, Apul. met. 10, 12. – m. Dat., condigna crimini ultio, Cod. Theod. 9, 28, 1: u. (n. pl. subst.) auditui eius condigna, Arnob. 1, 27.
juxta honorem et vita et gradu ejus ~um
suscepta caritative, quia ~ae venerationis erat in ea regione
~as factis penas solvit
redditur emerito merces condigna labori
tenebamur ad condingnam remuneracionem
tanquam per meritum dignum preciumque ~um
non sufficimus singulos libros luctu lamentari ~o
non condigna viris culpa repugnet eis
~am se in omnibus episcopo fratre ‥ praebuit
heros veterum condignus avorum
consecratus est ‥ archiepiscopus Ebor’ magister G. de K., ‥ ~us repertus et commendabilis
alios ‥ quos ipsi fundatores ~os elegerint
Scotistae et Thomistae de merito congrui et ~i
misit idem L. cum coepiscopis suis etiam Brettonum sacerdotibus litteras suo gradui ~as
~a parenti suboles
condignis gradui meritis tunc temporis alto / vir, monachus, praesul
mea parvitas ‥ ad ~um regraciari non sufficit
monemus sub penis sequestracionis ‥ ad ~um contemptus et perjurii
pro animabus illorum qui michi aliqua bona dederunt que non ad ~um merui
condignus, (15) a, um, tout à fait digne : Pl. Amph. 537 || [avec abl.] aliquo, aliqua re : Pl. Mil. 505 ; Gell. 3, 7, 1 || [avec dat.] Apul. M. 10, 12 ; Cod. Th. 9, 28, 1.