condimentum
condimentum, spice, seasoning
condīmentum, i, n. [condio] (rare;
- most freq. in Plaut. and Cic.), spice, seasoning, Plaut. Cas. 2, 3, 3 (219) sq.; id. Ps. 3, 2, 31 (820) sq.: cibi, Cic. Fin. 2, 28, 90: arida, Col. 12, 51, 2: viridia, green herbs used in seasoning, id. 12, 8, 1.—
- II Trop.: condimentum postremum Fabulae plausus, Plaut. Poen. 5, 6, 33 (1370): optumum aerumnae est animus aequus, id. Rud. 2, 3, 71 (401) (but the verse Plaut. Trin. 2, 2, 87 (362), is prob. spurious; cf. Ritschl N. cr.): amicitiae suavitas quaedam sermonum atque morum, Cic. Lael. 18, 66: omnium sermonum facetiae, id. de Or. 2, 67, 271; Quint. 6, 3, 19: humanitatis, Cic. Q. Fr. 1, 1, 7, § 21: condimenti fortasse non nihil, utilitatis certe nihil (voluptas) habebit, id. Off. 3, 33, 120.
condīmentum, ī, n. (condio), I) das Mittel zum Einmachen, corpora medicata condimentis, einbalsamierte, Tert. de res. carn. 27: dah. condimenta facere, Früchte einmachen, Plaut. mil. 692. – II) das Mittel zum Würzen, die Würze, das Gewürz, a) eig.: cenas condimentis condire, Plaut.: cibi condimentum est fames, potionis sitis, Cic.: u. (im Bilde) res velut asperso quodam condimento iucundior erit, Quint. – bes. = Würzkraut, condimentorum fascis, Edict. Diocl. 6, 48: condimenta viridia, arida, Col. 12, 8, 1 u. 51, 2: scherzh. domi habet hortum et condimenta ad omnes mores malificos, Plaut. mil. 194. – u. vorzugsw. = Petersilie, oft bei Apic. (s. Schuch zu 2, 56). – b) übtr., wie unser Würze, sowohl von dem, was die Kraft hat, einen Genuß zu erhöhen, haud quaquam mediocre c. amicitiae suavitas sermonum atque morum, Cic.: c. quoddam simplex orationis, Quint.: facetiae omnium sermonum condimenta, Cic. – als auch von dem, was die Kraft hat, eine Strenge zu mildern, animus aequus optimum aerumnae c., Plaut.: severitas alcis multis condimentis humanitatis mitigatur, Cic. – ➳ Synkop. Genet. Plur. condimentûm, Apic. 5, 197 u. 8, 398.
quatinus ‥ sal conqueretur [sic ] ‥ in ~um ciborum
~um [gl.: ]savurement
a sawse , ~um
saxum illud [sc. Loth uxor ] salsum fuit quia nobis generat / condimentum
sal esse debet in omni sacrificio, hoc est discretionis ~um, et precipue cura ligandi claves et solvendi; cujus quippe ~i sapore nisi condiantur, auctoritate prorsus et efficacia carent
condīmentum, (13) ī, n. (condio), ce qui sert à assaisonner, assaisonnement : condimenta viridia Col. Rust. 12, 8, 1, assaisonnements frais, avec des plantes fraîches ; condimenta arida Col. Rust. 12, 51, 2, épices || [fig.] cibi condimentum est fames Cic. Fin. 2, 90, la faim est lʼassaisonnement des mets ; facetiæ sunt condimenta sermonum Cic. de Or. 2, 271, la plaisanterie est lʼassaisonnement de la conversation || [qqf.] ce qui rend acceptable, adoucissement : Pl. Rud. 402 ; Cic. Q. 1, 1, 21.
condīmentum ī, n
- condio, spice, seasoning: cibi.—Fig., spice, ornament, seasoning: amicitiae: sermonum facetiae: condimenti non nihil habere.