configere

configere [CL] 1 a to fasten, nail on (esp. w. ref. to crucifixion). b to drive in (also fig.). c to pierce. a qui cruce confixus gaudens tormenta luebat Aldh. CE 4. 1. 33; tuas sanctas palmas crucis patibulo permisisti ~i Egb. Pont. 134; s1188 (v. 2 clavus 1a); s1324 quam sententiam papa in scriptis redigi fecit ac super portas civitatis Avinionis ‥ ~i precepit Flor. Hist. III 224.  b tres secures Hibernicas in equo confixas duasque in clipeo portans Gir. EH II 1; si ‥ fertur vituperabile ‥ spinam de proprio pede abstrahere et ipsam clandestine in socii talo ~ere Reg. Whet. II app. 474.  c 8‥ ~et, ofstocoð WW. 2 to fasten (? bind in). 855 (18c) habeat hanc rem ‥ in iiij evangeliorum libris cum suo arrato confixum [sic] CS 490.