confidens
confidens, bold, daring, confident
confīdens, entis, v. confido, P. a.
cōnfīdēns, dentis, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. confido), selbstvertrauend, zuversichtlich, dreist, gew. (vgl. Cic. Tusc. 3, 14 u. Spengel Ter. Andr. 855) im üblen Sinne = dreist, keck, verwegen, frech, unverschämt, v. Pers., Komik., Cic. u.a.: qui me alter est audacior aut confidentior, Plaut.: quod est nimio confidentius, quam illud etc., Gell.: iuvenum confidentissime, Verg.: confidentissimum mendacium, Apul.
cōnfīdēns, (13) tis, ¶ 1 part. de confido ¶ 2 pris adjt a) hardi, résolu : decet innocentem servum confidentem esse Pl. Capt. 666, un esclave qui nʼa rien à se reprocher doit avoir de lʼassurance ; b) audacieux, insolent, outrecuidant : Ter. Phorm. 123, cf. Cic. Tusc. 3, 14 || -tior Pl. Amph. 153 ; -tissimus Virg. G. 4, 445.
- 1. vol goede moed, vol vertrouwen;
- 2. roekeloos, overmoedig.
confidens , tis. adj. c. s. et, v. confidentia
See an image
See an image
cōnfīdēns entis, adj.with sup.
- P. of confido, bold, daring, confident: senex, T.—Shameless, audacious, impudent: Homo, T.: tumidusque, H.: astutia: iuvenum confidentissime, V.