confidenter
confidenter, boldly, daringly, with intrepidity
confīdenter, adv., v. confido, P. a. fin.
cōnfīdenter, Adv. m. Compar. u. Superl. (v. confidens), voll Selbstvertrauen (Zuversicht), dreist, a) im guten Sinne = mutig, Komik., Cic. u.a. – b) im üblen Sinne = keck, verwegen, frech, unverschämt, Komik, u. Cornif. rhet. 1, 8. – Kompar. cōnfīdentius, Plaut. Poen. 62. Cic. de orat. 2, 28 u. Cael. 44: Superl. cōnfidentissimē, Cornif. rhet. 2, 8. Iul. Val. 2, 11. p. 74, 19 K.
~er profiteor(
†confidentur,getrioulice
vos scire cupimus ~er quod ‥
licentia ad hujus artis explicationem equo ~ius a pluribus sumpta
gloriantur ‥ et ~issime jactant
promisit ~er quod de eodem daturus est mihi fidejussores regem Francorum [et al. ]
cōnfīdentĕr, (14) (confidens), ¶ 1 hardiment, résolument, sans crainte : Pl. Amph. 339 ; -tius Cic. Cæl. 44 ¶ 2 audacieusement, effrontément : Ter. Haut. 1008 || -tissime Her. 2, 8.
confidenter . adv. c. s. et, v. confidentia
See an image
See an image
cōnfīdenter adv.with comp.and sup.
- confidens, boldly, daringly, with intrepidity: dicere confidentius.—Audaciously, impudently, T.: confidentissime resistens, Her.