confinalis
confīnālis, e, adj. [confinis],
- pertaining to boundaries, boundary-: lineae, Auct. Limit. p. 310 Goes.: populi, bordering, Cassiod. Var. 7, 4.
cōn-finālis, e (confinis), a) die Grenze bildend, Grenz-, lineae, Gromat. vet. 309, 11. – b) = ὅμορος (Gloss.), angrenzend (vgl. Isid. 10, 52), populi, Cassiod. var. 7, 4. – Plur. subst., cōnfīnālēs, ium, m., die Grenznachbarn, conregionales (Gebietsnachbarn) et confinales sui, Augustin. de civ. dei 2, 17.
placita ‥ terrarum et tenementorum, transgressionum, debitorum et aliorum ~ium
cōnfīnālis, e, limitrophe : Cassiod. Var. 7, 4 || -nālēs, ĭum, m. , habitants limitrophes, voisins : Aug. Civ. 2, 17.