confingere

confingere [CL] , a to fashion. b to imagine, conceive. c to invent falsely, concoct, fabricate. d (w. acc. & inf. or compl.) to feign, pretend. a heu frustra factor confinxit corpus inorme Aldh. Aen. 72 (Colosus) 7. b quamquam homo tale aliquod animal possit cogitando sive pingendo quale nusquam sit ~ere Anselm (Mon. 11) I 26. c quamvis ‥ Judeorum garrulitas fribula falsitatis deleramenta ~at Aldh. VirgP 21; 9‥ ~at, hiwað WW; sententias ‥ plectenda temeritate ~is Lanfr. Corp. & Sang. 408A; Anselm (Ep. 192) IV 80 (v. confictio); conficte sunt in cubiculo regis Francorum littere, quibus ‥ rex revocaretur in Franciam Devizes 36 p. 48; caute nimirum antiqui, ut terrorem hominibus incuterent, ‥ talia confinxerunt Gir. GE II 24 p. 285 (cf. id. JS 7 p. 364: sicut fama forte confinxit); c1272 hic Assessinus Veteris de Monte ferebat / nuncia conficta, que falso conficiebat (De Ed. Rege) Pol. Songs 132; c1430 talia ‥ fuerunt ‥ que ‥ de dicto domino confinxi aut fabricavi Reg. Whet. II app. 474. d 1297 abbas, ‥ Johannem fratrem ‥ domus sue ~ens ‥, ipsum abduxit Reg. Cant. I 194; R. Bury Phil. 9 (v. categoria b).

confingere

Saved

Recent