consectator
consectātor, ōris, m. [consector],
- an eager follower, Cassiod. Hist. Eccl. 2, 8 al.
cōnsectātor, ōris, m. (consector), der eifrige Anhänger, spät. Eccl.
monachus ‥ parvulorum incestuose aut adolescentium ~or(
cōnsectātŏr, ōris, m. , sectateur empressé : Cassiod. Hist. eccl. 2, 8.
Vincent. Lirin. Common. 6, p. 324. (L. Quicherat.)