consolari

consolari [CL], ~are , to console, cheer; b s. pass. c to be assuaged. c720 amicum ‥ qui ‥ ~aret nos et sustentaret eloquiis suis (Eangyth) Ep. Bonif. 14; quam [uxorem] ille ~atus, “noli” inquit, “timere” Bede HE V 12 (cf. ib. 5: dixit solito ~antium sermone); Deus qui populis indulgendo ~aris et amore dominaris Egb. Pont. 6; nisi fides me ~aretur, hoc solum me cogeret desperare Anselm (CurD I 22) II 90; nec lacrymam fudit, sed ~ari studuit universos W. Cant. Mir. Thom. VI 2; cui valide compatitur, hunc benigne ~atur Map NC III 3 p. 126; 1331 oportebit nos personaliter ‥ hospites nostros de curia regia et alios amicos in mensa nostra ~ari Lit. Cant. I 416.  b s1308 verificata fuit una proposicio, qua consuevit ‥ archiepiscopus ~ari Ad. Mur. 13; s1400 abbas, per B. Virginem in sopore suo ~atus Ad. Usk 46; quod ‥ fuisset sepius ‥ in suis tribulacionibus ~atus Blakman Hen. VI 20.  c passio ‥ tempore mitescens ‥ ~ari non renuit Gir. TH III 12.