contemplatio
contemplatio, a viewing, surveying, contemplation
- I Physical.
- A In gen.: caeli, Cic. Div. 1, 42, 93: injecit contemplationem super umeros, cast a look over, Petr. 12, 4.—
- B In partic., an aiming with a weapon, a taking aim: sagittis praecipuā contemplatione utantur, Plin. 6, 30, 35, § 194; cf. contemplabilis.—
- II Mental.
- A In gen., a contemplation, survey: est animorum ingeniorumque naturale quoddam quasi pabulum consideratio contemplatioque naturae, Cic. Ac. 2 (Luc.), 41, 127: rerum naturae, Cels. 1 praef.: ipsius naturae, Quint. 3, 6, 86; in plur.: naturae, Gell. 20, 5, 3: recti pravique, Quint. 2, 4, 20: veri, id. 6, 2, 5: iniqui, id. 12, 1, 35: rerum, scripti, id. 3, 6, 89: sui, id. 2, 18, 4: virtutum, Tac. Agr. 46: publicae felicitatis, Curt. 10, 9, 7: summa vis infinitatis et magnā ac diligenti contemplatione dignissima est, Cic. N. D. 1, 19, 50; so absol., id. ib. 1, 12, 18; Plin. Ep. 2, 1, 12.—Hence,
- B In partic., a consideration, regard (mostly late Lat.; freq. in the jurists): liberorum, Just. 7, 5, 7: justitiae ejus, id. 8, 3, 14: personarum, Dig. 2, 15, 8; 3, 5, 5; 18, 1, 58; Inscr. Orell. 3161 et saep.: contemplatione mortis donatio facta, = mortis causā, Paul. Sent. 2, 23, 6.
quae cum casta ~one regalibus placuisset obtutibus, ‥ diadema ‥ posuit super caput ejus
~o,foresceawung
vidi ‥ B. Æðeldreðam ‥ ineffabili pulchritudine radiantem. ‥ cujus ‥ ardentem cereum intuita, tante gloria ~onis gratulor insignita
tum sibi vite satis superesse mentitur ~one signorum sequentium
Zacharias ‥ divinae ~onis culmine sublimatus
ad anchoriticae ‥ ~onis ‥ silentia secreta pervenit
pura veritatis ~o
utilius vobis esse existimo si quietem ~onis per amorem servatis in mente et oboedientiam fraternae caritatis in opere quam sisolam ~onem, aliorum contemnendo preces et utilitatem, velitis eligere
sic ‥ dulcedini ~onis vir contemplativus vacat in locis consuetis fructuosarum meditationum studio deputatis
quem divinarum sacra contemplatio rerum / mundanis inhiare vetat
quando homo est in ~one, non adhuc penitus moritur huic vite, quia phantasia manet in intellectu
Maria soror S. Thome martyris mandato regis ‥ et ~one fratris facta est abbatissa Berchingensis
rex Ludovicus [VII ] ~one sterlingorum semper a suis proditus
magister J. H. ~one ‥ principis Wallie confirmatus est ‥ in episcopum Bathon’
vos rogamus quatinus ‥ vos exhibere velitis eidem, nostri ~one, favorabiles
obtentu ~oneque ‥ fundatoris vestri ejusdemque precibus et instanciis super hoc invitati ‥, vicariam perpetuam ‥ de Wye ‥ vobis ‥ appropriavimus
- 1. het kijken naar, aanblik [caeli];
- 2. beschouwing [naturae; virtutum alcis; rerum caelestium];
- 3. (postklass.) het rekening houden met, inachtneming [personarum].
Igitur Regiam Celsitudinem vestram rogamus, quatenus præfatos Christophorum et Anshelmum de Regia beneficentia plurimum commendatos suscipiat, nostri Contemplatione :id est, nostri ergo vel causa. Similis locutio occurrit apud Rymer. tom. 2. pag. 398. col. 2. necnon apud Acherium tom. 9. Spicil. pag. 289.
- contemplor, a viewing, surveying, contemplation: caeli.—Fig., a reflection, contemplation, survey, review: naturae: virtutum, Ta.: vis contemplatione dignissima.
-
…facile veterum philosophorum praeceptis instituta vita superabat. Principiis autem a natura datis amplitudines quaedam bonorum excitabantur partim profectae a contemplatione rerum occultiorum, quod erat insitus menti cognitionis amor, e quo etiam rationis explicandae disserendique cupiditas consequebatur ; quodque…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…patria esse cariorem. Atque omnia quidem scire, cuiuscumque modi sint, cupere curiosorum, duci vero maiorum rerum contemplatione ad cupiditatem scientiae summorum virorum est putandum. quem enim ardorem studii censetis fuisse in Archimede, qui dum in…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…nisi caelestium divina cognitio nomen eorum ad errorem fabulae traduxisset. a quibus ducti deinceps omnes, qui in rerum contemplatione studia ponebant, sapientes et habebantur et nominabantur, idque eorum nomen usque ad Pythagorae manavit aetatem. quem ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…videmus, sine ulla mutatione aut varietate cetera labuntur celeri caelestia motu cum caeloque simul noctesque diesque feruntur, quorum contemplatione nullius expleri potest animus naturae constantiam videre cupientis. extremusque adeo duplici de cardine vertex dicitur esse polus. Hunc…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…sit, gaudeant. Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere ipsi enim quaeramus a nobis stellarum motus contemplationesque rerum caelestium eorumque omnium, quae naturae obscuritate occultantur, cognitiones quem ad modum nos moveant, et quid historia…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…est enim philosophos ; et ut illic liberalissimum esset spectare nihil sibi adquirentem, sic in vita longe omnibus studiis contemplationem rerum cognitionemque praestare. Nec vero Pythagoras nominis solum inventor, sed rerum etiam ipsarum amplificator fuit. qui cum…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, ut est certe, necesse est, quod a communitate ducatur officium, id esse maximum. Etenim cognitio contemplatioque naturae manca quodam modo atque inchoata sit, si nulla actio rerum consequatur. Ea autem actio in hominum commodis…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…liberalis. Ciceronem meum, mi Brute, velim quam plurimum tecum habeas. virtutis disciplinam meliorem reperiet nullam quam contemplationem atque imitationem tui. XVIII Kalend. Maias .…
Cicero, Epistulae ad Brutum
-
…esse ductae. etenim Aegyptii et Babylonii in camporum patentium aequoribus habitantes, cum ex terra nihil emineret, quod contemplationi caeli officere posset, omnem curam in siderum cognitione posuerunt. Etrusci autem, quod religione imbuti studiosius et crebrius…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…infixamque nostram intellegentiam capere quae sit et beata natura et aeterna. Summa vero vis infinitatis et magna ac diligenti contemplatione dignissima est. in qua intellegi necesse est eam esse naturam ut omnia omnibus paribus paria respondeant ; hanc ἰσονομίαν…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum