1 contemnere
v. condemnare(1a)
2 contemnere (contempn-)
[CL], ~are
, to contemn, despise. b (w. inf.) to disdain, refuse. c (w. curiam) to commit contempt of court. d (p. ppl.) despised, rejected.
cunctas pariter pompas contempsit opimas
[Aldh. VirgV 2013]; jam nos pro nihilo ~net
[Bede HE II 2]; 8‥ ~nit, forheged
[WW]; 939 hujus saeculi caduca ~pnentes
[CS 734]; si nihil retribuit amanti, non discernit justissimus inter amantem et ~nentem id quod summe amari debet
[Anselm (Mon. 70) I 80]; nostra arundinea †condempnens tuguria, marmoreis habitas in palatiis
[H. Los. Ep. 29]; †conptentis mundi ponpis
[Hil. Ronce. 1. 42]; pene Joseph venit ad obitum, / dum regine contensit libitum [cf. Gen. xxxix]
[Ib. 7. 36]. b imperio patris contemnens subdere colla
[Aldh. Aen. 63 (Corbus) 5]; rex eum suscipere ~sit
[Bede HE V 19]; ut ‥ clerici, dum ~pnerent ‥ corrigi, ‥ sint expulsi
[Osb. V. Dunst. 36]; principiis sic sophisticis uti ‥ nulli ~pnendum
[Balsh. AD 61]; 1183 R. A. debet dim. m. quia ~psit venire ad hundredum regis
[Pipe 144]; 1288 de thesauro invento sciunt set presentare ~pnunt
[Leet Norw. 2]; 1439 vocatus ‥ comparere ~psit
[MunAcOx II 517]; 1502 parochiani ‥ presentant quod J. W. solvere ~psivit [sic] annualem redditum
[(Vis. Archid.) Arch. Cant. XLVII 51]. c 1321 sibi ‥ imponendo falsitatem ‥ in presencia justiciarii ‥ ipsum dominum regem et curiam suam manifeste ~psit
[JustIt 546 r. 48]. d eis ut fallere ~pnendum sic falli posse ~ptissimum
[Balsh. AD 40]; est [modus equivooationis] qui ex diversis usibus vocabulorum et protervior, qui ex argumentis celatior, qui ex artis verbis inquisitior et ad disputandum ~ptior
[Ib. 43].