copulatus
copulatus, joined, united, connected
Could not find copulatumque in Logeion dictionaries.
copulatumque Adjective: masculine genitive plural, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: masculine accusative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular of copulatus
copulatumque Verb: supine, Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular of copulo
- a connecting or joining together: rationum consequentium, Arn. 1, p. 2.
See an image
Princeps vero eximius tantæ lætitiæ Copulatus est, quam si urbem illam suæ subdiderit ditioni.Ubi codex alter MS. Neapolitanus habet,
non minori lætitia cumulatus est, etc. ut monent docti Editores.
- P. of copulo, joined, united, connected: quaedam (opp. simplicia): verba: nihil copulatius quam, etc.