corporativus
corpŏrātīvus, a, um, adj. [corporatus],
- of or pertaining to the forming of a body (late Lat.): adjutoria, Cael. Aur. Tard. 1, 6, 183.
corporātīvus, a, um (corporo), einen Körper bildend, substantiell, kräftigend, Cael. Aur. chron. 1, 6, 183.
erit ergo [illuminatio ] consimilis cum luce vel affinis nature, cum sit actualiter, qua species sensibilis movet visum, ~a itemque consimilis nature cum pupilla et organo totali communiter
corpŏrātīvus, a, um (corporo), fortifiant [en parl. des remèdes et des aliments] : C. Aur. Chron. 1, 6, 183.