corporeus
corporeus, of the body, physical
corporeus , a, um: adj. (corpus), bodily, corporeal, 6.737.
corpŏrĕus, a, um, adj. [corpus], corporeal.
- I In gen. (rare but class.; most freq. in Lucr.): corporeum et aspectabile itemque tractabile, Cic. Univ. 4: res, id. Fin. 3, 14, 45; Lucr. 2, 186: ignis, Cic. N. D. 2, 15, 41: natura, Lucr. 1, 303; 1, 330: e principiis, id. 4, 536: tela, id. 3, 177: vox, id. 4, 527; 4, 542; opp. incorporeus, Mart. Cap. 6, § 607.—
- II In partic.
- A Composed of flesh, fleshly (several times in Ov. and Plin. the elder): umerus (Pelopis, opp. eburneus), Ov. M. 6, 407: dapes, id. ib. 15, 105: insigne gallinaceis, Plin. 11, 37, 44, § 122: cornua cochleis, id. 11, 37, 45, § 126: cicatrix, id. 11, 37, 48, § 132.—
- B Belonging to the body: ignis, Cic. N. D. 2, 15, 41; cf. just before: is qui corporibus animantium continetur, res, physical advantages (as health, beauty, etc.), id. Fin. 3, 14, 45.
corporeus, a, um (corpus), körperlich, I) mit einem Körper versehen, körperhaft, a) übh.: natura, Lucr.: vox, Lucr.: corporeum autem et aspectabile itemque tractabile omne necesse est esse, quod natum est, Cic. Tim. 4. § 13: Ggstz. incorporeus, Mart. Cap. 6. § 607. – b) insbes., aus Fleisch bestehend, fleischern, umerus, Ov.: cornua, Plin. – II) am od. im Körper haftend, körperlich, ille corporeus (ignis), Cic. de nat. deor. 2, 41: res c., körperl. Güter (wie Gesundheit, Schönheit), Cic. de fin. 3, 45.
sive in cotidianis ‥ conviviis ‥ seu in quibuslibet ~eae delectationis voluptatibus execrandis
pondus ~eae infirmitatis
quod ‥ Gregorius ‥ ergastulo ~eo absolutus ad Dominum migravit
non te latet ‥ nullam ‥ kategoriarum ‥ sensibus ~eis succumbere
consideret ‥ penis attrocibus se esse passurum si non antea ~ea lamentatione emendaverit
tot languentes ‥ quot nemo vivens umquam ‥ ~eo visu conspexit
mens rationalis, quae nullo ~eo sensu ‥ percipitur, quanto minor esset si esset aliquid eorum quae ~eis sensibus subjacent, tanto major est quam quodlibet eorum
digna Dei vindicta videtur ut, qui interiore mentis lumine ad ipsum non respiciunt, hi exterioris et ~ee lucis beneficio plerumque doleant destituti
doctus eram carnalis homo nil esse petendum / preter corporeum, spirituale nichil
~ea visibilis mundi factura
faber ‥ nec mente potest aliquid ~eum imaginando concipere nisi id quod ‥ aliquomodo jam didicit nec opus mente conceptum perficere si desit ‥ materia
de eodem [queri potest ] “num rationale, num sensibile, num ~eum? ”
nunc ‥ ad creaturam ~eam stilum convertamus
sicut vapor fit ~eus in exitu, sic alimentum fit incorporeum in ingressu
in j †~eo [? l. corpore ] facto de proprio meremio ad dictas rotas, vj d.
corpŏrĕus, (12) a, um (corpus), corporel, matériel : Cic. Tim. 13 ; Nat. 2, 41 ; Lucr. 2, 186 || qui se rattache au corps : res corporeæ Cic. Fin. 3, 45, les biens du corps || charnu, de chair : Ov. M. 6, 407.
- 1. lichamelijk, fysiek;
- 2. (poët.; postklass.) vleselijk, lijfelijk;
- 3. (eccl.) aards.
corporeus
adj.
- corpus, of the body, physical: (ignis): pestes, ills, V.—Of flesh, fleshly: umerus, O.: dapes, O.—Corporeal, substantial: res.