corporatio
corpŏrātĭo, ōnis, f. [corporo],
- an assuming of a body, incarnation (late Lat.), Tert. Carn. Chr. 4; Mart. Cap. 7, § 732.
corporātio, ōnis, f. (corporo), die Körperlichkeit, Eccl. u.a. Spät.
ante ~onem ‥ civitatis
non habetur aliqua talis ~o de magistro, fratribus et sororibus fraternitatis sive gilde ix ordinum sanctorum angelorum juxta Sion [] Midx
mesuagia ‥ que major et burgenses ‥ per ‥ quodcumque nomen ~onis vel ‥ pretextu cujuscunque incorporacionis tenuerunt
corpŏrātĭō, ōnis, f. (corporo), nature corporelle : Tert. Carn. 4.
*corporatio, onis. f. et, v. corporatura
See an image
See an image
Corporatiovocatur prima novem partium confractæ Hostiæ, ut in voce Hostia dicetur. S. Ambrosius in altera Apologia David n. 33 :
Dicit aliquis : Qua ratione et adulterium et homicidium commiserit Dominici generis Auctor electus a Deo ? Aliud dico : Talis Auctor Dominici fuit corporis eligendus. Quid est enim Corporatio, nisi remissio peccatorum ?
Corporatiocomposita ex diversis partibus, et in unum corpus coacta, quarum aliæ caput sunt, aliæ membra, totum vero simul junctum
Corporationemfaciunt. Multiplex autem est
Corporatio: alia enim spiritualis, quæ constat ex personis religiosis et manumortuis in Lege, ut sunt Abbas et Conventus : alia spiritualis et personarum quæ in Lege sunt, ut sunt Decani, et Capitula, et Magistri Collegiorum, vel Hospitalium : alia est præterea
Corporatio temporalisex Legis auctoritate, ut sunt Majores et Communitates : denique est
Corporatio temporalisex usu recepto et communi Lege, uti sunt Parlamentales Conventus. Ita Rastallus.