corporosus
corpŏrōsus, a, um, adj. [corpus],
- corpulent, gross, Cael. Aur. Acut. 3, 17.
corporōsus, a, um (corpus), wohlbeleibt, dick, Cael. Aur. acut. 3, 17, 148.
corpŏrōsus, a, um, C. Aur. Acut. 3, 17, 148, c. corpulentus.
Corpulentus,
Corporeuset
Corporu, eodem sensu. Lit. remiss. ann. 1473. in Reg. 195. Chartoph. reg. ch. 1016 :
Icellui Thierry, qui estoit homme grant, Corporu, fort, hardy, etc.Vita J. C. Ms :
Bestiarius Ms. :Biaus est et gens et avenans, Et forment Corporeus et grans.
L'oliphant est moult Corporu.