corpulentia
corpŭlentĭa, ae, f. [corpulentus],
- corpulence, grossness or fleshiness of body (very rare), Plin. 11, 53, 118, § 283; Sol. 40.—
- II Corporeity (late Lat.), Tert. Carn. Chr. 3 al.
corpulentia, ae, f. (corpulentus), I) die Wohlbeleibtheit, Korpulenz, Plin. 11, 283. Solin. 27, 32. – II) die Körperlichkeit, Tert. de carn. Chr. 3 u.a. – u. die Leibesbeschaffenheit, siccior, Augustin. de civ. dei 21, 4, 1.
pertesus connubii, quod illa prepinguis ~ie esset
[archiepiscopus ] erat ‥ pro corporis captu habitudine bona, ad tenuitatem tamen quam ad ~iam magis accommoda
hujus tam damnose [aeris ] motionis et celeritas impetuosa et ipsius ~ia in causa sunt
habet [aqua ] communem cum terra ~iam et obtusitatem
quando congregatur lux in se cum ~ia materie, fit condensatio vel diminutio
propter ~iam aque, que non cedit ita de facili ad tactum alterius sicut aer
corpŭlentĭa, æ, f. (corpulentus), embonpoint, obésité : Plin. 11, 283 ; Sol. 27, 32.
- 1. (Plin. Mai.) (zwaar)lijvigheid, corpulentie;
- 2. (eccl.) lichamelijke gesteldheid.