corripio
corripio, to seize, snatch up, grasp, collect, take hold of, arrest
BWL
he snatches the spear and throws it
they were torn away by sudden death
Frieze-Dennison Vergil
Could not find corripias in Logeion dictionaries.
corripias Verb: present active subjunctive 2nd singular of corripio
- I Lit.
- A In gen.: hominem conripi ac suspendi jussit in oleastro, Cic. Verr. 2, 3, 23, § 57; Caes. B. C. 3, 109; cf. Ov. M. 9, 217 al.: arcumque manu celeresque sagittas, Verg. A. 1, 188; cf.: lora manu, Ov. M. 2, 145: fasces, Sall. C. 18, 5: arma, Vell. 2, 110 et saep.: corpus, to rise up quickly, start up: ex somno, Lucr. 3, 164; Verg. A. 4, 572: de terrā, Lucr. 4, 1000: e stratis, Verg. A. 3, 176: se, to get or rise up hastily, to betake one's self somewhere, Plaut. Merc. 3, 4, 76 (663); Ter. Hec. 365; Verg. A. 6, 472.—Poet.: viam, gradum, spatium, etc., to set out quickly, to pursue hastily, to hasten, hasten through or over: viam, Verg. A. 1, 418; Ov. M. 2, 158; Plin. Ep. 4, 1, 6: gradum, Hor. C. 1, 3, 33: spatia, Verg. A. 5, 316: campum, id. G. 3, 104: aequora, Val. Fl. 1, 132 al.: correptā luce diei, collected, Lucr. 4, 81.—
- B In partic.
- 1 Of robbery, etc., to carry off, rob, plunder, take possession of, usurp: pecunias undique quasi in subsidium, Tac. A. 13, 18; cf.: bona vivorum ac mortuorum usquequaque, Suet. Dom. 12: pecunias, Cic. Verr. 1, 2, 5; Tac. A. 13, 31 fin.: sacram effigiem, Verg. A. 2, 167: praefecturas, Tac. A. 11, 8 al.—
- 2 In Tac. freq. of accusations, to bring to trial, accuse, inform against: Vitellius accusatione corripitur, deferente Junio Lupo senatore, Tac. A. 12, 42; 2, 28; 3, 49; 6, 40 al.—
- 3 Of fire, etc., or of diseases, to attack, seize, sweep, or carry away (freq. after the Aug. per.): turbine caelesti subito correptus et igni, Lucr. 6, 395; cf. Verg. A. 1, 45: flamma Corripuit tabulas, id. ib. 9, 537; so Ov. M. 2, 210 al.; and transf. to the person: ipsas ignes corripuere casas, id. F. 2, 524: nec singula morbi Corpora corripiunt, Verg. G. 3, 472; Cels. 6, 18, 9; Plin. 7, 51, 52, § 172: morbo bis inter res agendas correptus est, Suet. Caes. 45: pedum dolore, Plin. Ep. 1, 12, 4; rarely of death: subitā morte, Flor. 3, 17, 2: (ales) caeco correpta veneno, Lucr. 6, 823: (segetes) modo sol nimius, nimius modo corripit imber, Ov. M. 5, 483.—Absol.: si (paralytici) correpti non sunt, diutius quidem vivunt, sed, etc., Cels. 3, 47, 4.—
- 4 With the access. idea of lessening by compressing, to draw together, draw in, contract, shorten, abridge, diminish (rare; mostly post-Aug.): singulos a septenis spatiis ad quina corripuit. Suet. Dom. 4: impensas, id. Tib. 34; of discourse: quae nimium corripientes omnia sequitur obscuritas, Quint. 4, 2, 44; of words in the number of syllables (trabs from trabes), Varr. L. L. 7, § 33 Müll.; or in the length of syllables, Quint. 9, 4, 89; 10, 1, 29; and so of syllables (opp. producere), id. 1, 5, 18; opp. porrigere, id. 1, 6, 32, and later grammarians.—In time: numina corripiant moras, shorten, Ov. M. 9, 282: ut difficiles puerperiorum tricas Juno mulceat corripiatque Lucina? Arn. 3, 21.—
- II Trop.
- A To reproach, reprove, chide, blame (first freq. after the Aug. per.; not in Cic.): hi omnes convicio L. Lentuli consulis correpti exagitabantur, Caes. B. C. 1, 2: clamoribus maximis judices corripuerunt, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 2, 1; so with abl., Suet. Aug. 53: impransi correptus voce magistri, Hor. S. 2, 3, 257: hunc cetera turba suorum corripiunt dictis, Ov. M. 3, 565 al.: ut eum non inimice corripere, sed paene patrie monere videatur, Quint. 11, 1, 68; Liv. 2, 28, 5; Suet. Calig. 45; Ov. M. 13, 69 al.: corripientibus amicis, Suet. Ner. 35.—As a figure of speech, Cels. ap. Quint. 9, 2, 104.—
- B Of the passions, emotions, etc., to seize upon, attack (rare, and mostly poet. or in post-Aug. prose): hunc plausus hiantem ... plebisque patrumque Corripuit ( = animum commovit), Verg. G. 2, 510: correpta cupidine, Ov. M. 9, 734; so id. ib. 9, 455: duplici ardore (sc. amoris et vini), Prop. 1, 3, 13: misericordiā, Suet. Calig. 12: irā, Gell. 1, 26, 8: militiā (poet. for militiae studio), Verg. A. 11, 584: imagine visae formae, seized, fascinated, Ov. M. 4, 676.
2) übtr.: a) ein Besitztum zusammenraffen, an sich raffen od. reißen, etw. in Beschlag nehmen, erpressen, einer Sache sich bemächtigen, pecuniam, Cic.: pecunias, Cic. u. Tac.: aliena, Plin. ep.: bona vivorum et mortuorum usque quaeque, Suet.: fasces (Abzeichen der konsul. Gewalt), Sall.: u. so fasces atque insignia consulis, Vell.: communis victoriae praemia, Iustin.: omnium partes c. atque complecti, an sich reißen und in sich vereinigen, Nep.: anxiis sordibus magnas opes, Val. Max.: undique pecunias quasi in subsidium, Tac. – b) als Ankläger über jmd. herfallen, jmd. angreifen (vgl. Ruperti Tac. ann. 4, 3, 1), Priscum... corripuit delator, obiectans etc.,Tac.: statim corripit reum, Tac.: accusatione corripi, Tac. – m. Ang. weswegen? Aemilia Lepida a delatoribus corripitur ob servum adulterum, Tac. – m. Ang. wozu? passim delationes, et locupletissimus quisque in praedam correpti, Tac. – c) mit tadelnden, scheltenden Worten über jmd. od. etw. herfallen, jmd. od. etw. herunterreißen, mitnehmen, scharf tadeln, c. consules, Liv.: alcis securitatem, Plin. ep.: heus tu, numquamne fecisti, quod a patre corripi posset? Plin. ep. – alqm non inimice corripere, sed paene patrie monere, Quint.: alqm graviter, Suet.: alqm acrius severiusque, Plin. ep.: alqm c. quasi nimis fortiter incauteque progressum, jmdm. den gleichs. allzukühnen und unvorsichtigen Schritt verweisen, Plin. ep. – alqm dictis, Ov.: adulationes gravissimo edicto, Suet.: oft im Passiv, clamoribus maximis corripi, Cael. in Cic. ep.: voce magistri corripi, Hor.: corripi convicio alcis, Caes.: corripi iurgio, Suet. – m. Ang. weshalb? durch ob u. Akk., ob haec correptus, Suet. – oder durch einen Satz m. quod u. Konj., corripuit consulares, quod non de rebus gestis senatui scriberent, Suet.: populum quam potuit gravissimā oratione corripuit, quod eam potestatem bis sibi detulisset, Val. Max. – od. durch einen Satz m. cur u. Konj., ab eo correptus (zur Rede gestellt), cur ambularem, Plin. ep. 3, 5, 16. – d) jmd. krankhaft, verderblich ergreifen, befallen, v. Hitze u. Regen, modo (segetes) sol nimius, nimius modo corripit imber, Ov. – v. Gifthauch des Wassers, caeco corripi veneno, Lucr. – v. Rost, ferrum robigo corripiet, Solin. 1, 55. – von Krankheit u. dgl., nec singula morbi corpora corripiunt, Verg. georg. 3, 472: oft im Passiv, corripi febre, Plin.: corripi adversā valetudine, Iustin.: corripi morbo comitiali, Suet., od. vitio comitiali, Sen. u. Plin.: corripi morbo gravi, Val. Max.: corripi subito et gravissimo morbo, Cels.: corripi exitiabili morbo, Tac.: corripi subitā vi morbi, Val. Max.: corripi bis morbo inter res agendas, Suet.: corripi hoc malo (Epilepsie), Scrib.: corripi capitis dolore, Scrib., oculorum dolore, Eutr.: pedum dolore, Plin. ep.: stomachi dolore, Scrib. – od. hinraffen, quo celerius eiusmodi tempestates (epidemische Zeiten, Stürme) corripiunt (verst. homines), eo maturius etc., Cels.: im Passiv, corripi subitā morte, Curt.: absol., si (paralytici) correpti non sunt, diutius quidem vivunt, sed etc., Cels. 3, 27, 1. – e) jmd. leidenschaftlich ergreifen, hinreißen, übermannen,hunc plausus plebisque patrumque corripuit, Verg. georg. 2, 508 sqq. – gew. im Passiv, correptus misericordiā, Suet.: pueruli sui nimio amore correptus, Val. Max.: novercae Stratonices infinito amore correptus, Val. Max.: duplici ardore (näml. amoris et vini) correptus, Prop.: visae correptus imagine formae, hingerissen, bezaubert, Ov.
II) in sich zusammenraffen, zusammennehmen, 1) im Gange beschleunigen, a) übh.: pedes, Sen. poët.: u. (im Bilde) tarda necessitas leti corripuit gradum, Hor. – b) einen Weg schleunig antreten od. zurücklegen und einen Raum schleunig zurücklegen, viam, Verg., Ov. u. Plin. ep.: iter, Val. Max.: campum, spatia, Verg.
2) in sich zusammennehmend verkürzen, a) (als gramm. t. t.) in der Aussprache verkürzen, schärfen (Ggstz. producere, extendere), syllabam, verba, Quint.: correptae litterae syllabaeve, Quint.: singularis rectus casus correptus (wie trabs aus trabes), Varro LL.: illis mos erat (fulgēre) correptā syllabā uti, ut dicerent fulgĕre, Sen. – b) in der Ausdehnung verkürzen, beschränken, α) der Zahl, Menge nach: c. nimium omnia (in der Rede), Quint.: singulos missus a septenis spatiis ad quina, Suet.: c. ludorum ac munerum impensas, Suet. – β) der Zeitdauer nach: numina corripiant moras, mögen kürzen die Frist, Ov. met. 9, 282: ut difficiles puerperiorum tricas Iuno mulceat corripiatque Lucina? Arnob. 3, 21. – ➳ Vulg. Plusqu.-Perf. corrupuerat, Gran. Licin. p. 27, 9 Bonn. – Partiz. Perf.-Pass. corruptus vulgär = correptus, Paul. sent. 5, 4, 13.
➳ la forme conr- se trouve çà et là dans les mss.
- 1. naar zich toetrekken, (vast)grijpen, (bijeen)grissen [hastam; mulierem manu; praefecturam; sacram effigiem];
- 2. zich met geweld toe-eigenen, in beslag nemen [undique pecunias];
- 3. oppakken, arresteren [equites];
- 4. se zich wegspoeden; ook: corpus;
- 5. campum zich haasten door; gradum versnellen; viam snel afleggen; spatia over de renbaan voortsnellen.
- 6. (poët.; postklass.) (v. ziektes, hartstochten e.d.) aangrijpen, overvallen, meesleuren, overmannen; ➤ morbi corpora corripiunt; corripi dolore, cupidine, duplici ardore; militiā corripi door strijdlust meegesleept worden; correptus imagine formae in vervoering gebracht; hunc plausus corripuit verrukte, verheugde hem;
- 7. berispen, afkeuren [alqm graviter; scelera alcis];
- 8. (Tac.) voor het gerecht slepen, aanklagen;
- 9. samentrekken, afkorten, verkorten [impensas; syllabam].
搶。責罰。捉。— gradum 快走。 — ludorum impensas 減戲费。 — syllabam 念低音。— viam 跑路。 Celeriter — se 速別。 Corripi morbo 得病。Corripi amore 心迷于女。Corripi somno 不知而睡。
Suggest a Translation
See an image
- com- + rapio, to seize, snatch up, grasp, collect, take hold of, arrest: quos corripi atque interfici iussit, Cs.: arcum manu, V.: fascibus conreptis, S.: me, to start up, T.: a somno corpus, V.: Flumina correptos torquentia montīs, carried away, V.—To carry off, take as plunder, snatch away: in corripiendis pecuniis: effigiem, V.— To attack, seize, catch, sweep, carry away: flamma Corripuit tabulas, V.: morbi Corpora corripiunt, V.: imber (segetes), O.—To contract, shorten: numina corripiant moras, O.—To hurry over, make haste over: viam, V.: campum, V.—To quicken: gradum. H.—Fig., to reproach, reprove, chide, blame: omnes convicio Lentuli correpti, Cs.: correptus voce magistri, H.: hunc dictis, O.: correpti consules cum percunctarentur, under this rebuke, L.— To seize upon, attack: hunc plausus Corripuit, V.: correpta cupidine, O.: militiā (i. e. militiae studio), V.: imagine visae formae, fascinated, O.
-
…quae veluti validum cum flumen procubuere quamlibet in partem, trudunt res ante ruuntque impetibus crebris, interdum vertice torto corripiunt rapidique rotanti turbine portant. quare etiam atque etiam sunt venti corpora caeca, quandoquidem factis et moribus aemula magnis…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…, Iovis rapidum iaculata e nubibus ignem, disiecitque rates evertitque aequora ventis, illum expirantem transfixo pectore flammas turbine corripuit scopuloque infixit acuto. Ast ego, quae divom incedo regina, Iovisque et soror et coniunx, una cum…
Vergil, Aeneid
-
…Decembris consilio communicato parabant in Capitolio Kalendis Ianuariis L. Cottam et L. Torquatum consules interficere, ipsi fascibus correptis Pisonem cum exercitu ad obtinendas duas Hispanias mittere. Ea re cognita rursus in Nonas Februarias consilium caedis transtulerant .…
Sallust, Catilina
-
…pueri. hanc ego, nondum etiam sensus deperditus omnis, molliter impresso conor adire toro ; et quamvis duplici correptum ardore iuberent hac Amor hac Liber, durus uterque deus, subiecto leviter positam temptare lacerto osculaque admota sumere et…
Propertius, Elegies
-
…aether conciperet flammas longusque ardesceret axis esse quoque in fatis reminiscitur, adfore tempus, quo mare, quo tellus correptaque regia caeli ardeat et mundi moles obsessa laboret. Tela reponuntur manibus fabricata Cyclopum poena placet diversa, genus mortale…
Ovid, Metamorphoses
-
…centumgeminus Briareus, ac belua Lernae horrendum stridens, flammisque armata Chimaera, Gorgones Harpyiaeque et forma tricorporis umbrae. Corripit hic subita trepidus formidine ferrum Aeneas, strictamque aciem venientibus offert, et, ni docta comes tenues sine corpore…
Vergil, Aeneid
-
…croceo fetu teretis circumdare truncos, talis erat species auri frondentis opaca ilice, sic leni crepitabat brattea vento. Corripit Aeneas extemplo avidusque refringit cunctantem, et vatis portat sub tecta Sibyllae. Nec minus interea Misenum in litore Teucri…
Vergil, Aeneid
-
…tuaque animam hanc effundere dextra, saevus ubi Aeacidae telo iacet Hector, ubi ingens Sarpedon, ubi tot Simois correpta sub undis scuta virum galeasque et fortia corpora volvit Talia iactanti stridens Aquilone procella velum adversa ferit, fluctusque ad…
Vergil, Aeneid
-
…instituerat cum consilio, hoc est cum sua cohorte, cognoscere, tum illud infinitum genus invenerat ad innumerabilem pecuniam corripiendam. Dubium nemini est quin omnes omnium pecuniae positae sint in eorum potestate qui iudicia dant, et eorum qui…
Cicero, in Verrem
-
…M. Rufus, qui sententiam Calidi paucis fere mutatis verbis sequebatur. hi omnes convicio L. Lentuli consulis correpti exagitabantur. Lentulus sententiam Calidi pronuntiaturum se omnino negavit, Marcellus perterritus conviciis a sua sententia discessit. sic vocibus…
Julius Caesar, Civil War