cras
cras, to-morrow
- to-morrow, αὔριον (freq. and class.).
- α With tempp. fut.: rus cras cum filio Cum primo luci ibo hinc, Ter. Ad. 840: scies fortasse cras, summum perendie, Cic. Att. 12, 44, 3: cras donaberis haedo, Hor. C. 3, 13, 3: Qui non est hodie, cras minus aptus erit, Ov. R. Am. 94 et saep.—With ellipsis of verb: negat Eros hodie: cras mane putat (sc. venturum esse), early to-morrow morning, Cic. Att. 10, 30, 2.—
- β With temp. pres.: sat habeo, si cras fero, Plaut. Most. 3, 1, 121 (652); Ter. Phorm. 530: cras est mihi Judicium, id. Eun. 337; Atta ap. Non. p. 468, 24:. cras nato Caesare festus dat veniam somnumque dies, Hor. Ep. 1, 5, 9 al.—As the title of a writing of Varro: Cras credo, hodie nihil, of which there are some fragments ap. Non. p. 112, 9 al.—
- γ Subst.: cras istud quando venit? Mart. 5, 58, 2 sqq.; so, hesternum, Pers. 5, 68.—*
- B = in diem crastinum, on or for the morrow: cras te non vocavi, Mart. 2, 37, 11.—
- II Poet., in gen., the future, hereafter: quid sit futurum cras, fuge quaerere, Hor. C. 1, 9, 13: credula vitam Spes fovet et melius cras fore semper ait, Tib. 2, 6, 20; Ov. M. 15, 216 al.
cras,to morgan
vivere sic studeas quasi tu sis cras moriturus
ardua tollit / cras ruiturus homo
nec divitibus nec egenis / esse volunt oneri, cras, hodie nec heri
celerarius ‥ cras mane cucurrit
[gens ] hodie confecta et ‥ in fugam ‥ conversa cras nihilominus expeditionem parat
- 1. morgen;
- 2. (poët.) in de toekomst.
Morgan, sive
Morgenet cras et mane significat. Walterius vers. 399 :
Vide Grimmii Mythol. German. pag. 431.Taliter insomnem consumpserat Attila noctem .... Vix tamen erupit Cras rex patribusque vocatis Dixerat, etc.
- to-morrow: rus cras ibo, T.: saga sumentur: donaberis haedo, H.: cras mane, early to-morrow morning: cras est mihi Iudicium, T.— In the future, hereafter (poet.): Quid sit futurum cras, H.: nec quod sumus, Cras erimus, O.
-
…, gemens. Heus heus tibi dico Chaerea, inquit. Restiti. Scin quid ego te volebam Dic. Cras est mihi Iudicium. Quid tum Ut diligenter nunties Patri, advocatus mane mihi esse ut meminerit. Dum haec…
Terence, Eunuchus
-
…vero etiam Brutus aliquid adferet, nulla dubitatio est. sed coram. magna enim res et multae cautionis. cras igitur, nisi quid a te commeatus. Scr. in Tusculano ex. m. Dec. a .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…plane et civis bonus. quae ille monstra, di immortales etiamne Balbus in senatum venire cogitet sed ei ipsi cras ad te litteras dabo. Vettienum mihi amicum, ut scribis, ita puto esse. cum eo, quod…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…belli est D. Bruti salus. quae autem est ista sententia ut in hodiernum diem vestitus mutetur, deinde cras sagati prodeamus nos vero cum semel ad eum quem cupimus optamusque vestitum redierimus, id agamus ut eum in perpetuum…
Cicero, Philippicae
-
…de integro gratulare. Tigellium totum mihi et quidem quam primum ; nam pendeo animi. narro tibi, Quintus cras ; sed ad me an ad te nescio. mi scripsit Romam viii Kal. sed misi qui invitaret .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…quidem mihi molestum non est ; illud molestius, istas impetrationes nostras nihil valere. Sulla, ut opinor, cras erit hic cum Messalla. currunt ad illum pulsi a militibus qui se negant usquam, nisi acceperint. ergo…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…necessarium vide quam sit cautus is quem isti tardum putant si enim inquit alterutrum conoessero necessarium esse, necesse erit cras Hermarchum aut vivere aut non vivere ; nulla autem est in natura rerum talis necessitas cum hoc igitur dialectici pugnent…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…in sententia permanes. Minime vero, meque biduo duarum rerum, quas maxime timebam, spero liberatum metu. Cras ergo ad clepsydram ; sic enim diximus, et tibi hoc video non posse deberi. Ita prorsus ; et…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…ei dedi litteras. Scr. in Tusculano iv K. Iun. a. . CICERO ATTICO SAL. cras igitur auctio Peducaei. cum poteris ergo ; etsi impediet fortasse Faberius. sed tamen cum licebit. Dionysius noster…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…. Iun. a. . CICERO ATTICO SAL. hortos quoniam hodie eras inspecturus, quid visum tibi sit cras scilicet. de Faberio autem, cum venerit. de epistula ad Caesarem, iurato mihi crede, non possum…
Cicero, Epistulae ad Atticum