culpatio
culpātĭo, ōnis, f. [culpo],
- a reproach, blame, Gell. 10, 22, 2.
culpātio, ōnis, f. (culpo), die Beschuldigung, Plur. bei Gell. 10, 22, 2.
~o debet subsequi delictum
culpātĭō, ōnis, f. (culpo), accusation, blâme : Gell. 10, 22, 2.
culpatio , onis. f. et, v. culpatus
See an image
See an image