cultellarius
cultellārius, iī, m. (cultellus) = μαχαιροποιός, der Messerschmied, Gloss. II, 365, 37 u. ö.
duos ~ios cum cultellis(
terram que fuit Lemmari cutellarii
Henricus ~ius
Willelmo †Cultellano
quidam W. de Edelmeton’ cutillar[ius ] interfectus fuit in warda Fori [] ‥ in crepusculo noctis London
W. de E. cutul’
Waltero de Lenna, cotellario
Bernardo de Lascar, fabro et ~io regis, operanti circa diversa arma facienda
articuli ~iorum(
ordinacio inter ~ios et vaginarios(
a cutler , ~ius
Reinaldus Cultillerius, in charta sec. XII. ap. Guerard. Chartul. S. Petri Carnot. pag. 403.
Duo Cultellarii cum cultellis.