culte
culte, elegantly
cultē, adv., v. colo, P. a. fin.
cultē, Adv. m. Compar. (1. cultus), geschmückt, I) im allg., aufgeputzt, geschmückt, lectulus cotidianā consuetudine cultius stratus, Val. Max.: cultius progredi, Iustin. – II) insbes., v. der Rede, zierlich, gewählt, c. dicere, Sen. rhet. u. Quint.: c. loqui, Ov.: cultius, sublimius et cultius dicere, Sen. rhet. u. Tac. dial.
cultē (14) (cultus 1), avec soin, avec élégance : Plin. Min. Ep. 5, 20, 6 || cultius Tac. D. 21.
cultē adv.with comp.
- cultus, elegantly: loqui, O.: cultius dicere, Ta.