cultrarius
cultrārĭus, ii, m. [culter],
- a slayer of the victim (for sacrifice), Suet. Calig. 32; Inscr. Orell. 4175.
cultrārius, iī, m. (culter), der Opferstecher (dagegen popa = der Opferschläger), Suet. Cal. 32, 3. Corp. inscr. Lat. 10, 3984.
cultrārĭus, (16) ĭī, m. (culter), victimaire, celui qui égorge la victime : Suet. Cal. 32, 3 || fabricant de couteaux : CIL 10, 3987.
CULTRARIUS
CULTRA´RIUS[CULTER]
Cultrarius
See culter.