decipio
decipio, to catch, ensnare, entrap, beguile, elude, deceive, cheat
Frieze-Dennison Vergil
Could not find decipiebat in Logeion dictionaries.
decipiebat Verb: imperfect active indicative 3rd singular of decipio
- primarily signifies to catch away, catch up, seize an animal while running, fleeing, etc. (whence decipula, a snare, trap); but occurs only in the trop. sense (acc. to capio, no. II. B.), to catch, ensnare, entrap, beguile, elude, deceive, cheat (for syn. cf.: fraudo, emungo, circumscribo, circumvenio, frustror, verba do, impono, fallo): fiunt transennae ubi decipiuntur dolis, etc., Plaut. Rud. 4, 7, 9 (1235) sq.: ita decipiemus fovea lenonem Lycum, id. Poen. 1, 1, 59 (187); id. Amph. 1, 1, 268 (420) et saep.: eo deceptum, quod neque, etc., Caes. B. G. 1, 14: T. Roscius novem homines honestissimos ... induxit, decepit, omni fraude et perfidia fefellit, Cic. Rosc. Am. 40, 117; cf.: illa amphibolia, quae Croesum decepit, vel Chrysippum potuisset fallere, id. Div. 2, 56 fin.; Verg. A. 4, 17 al.: homines imperitos et per colloquium deceptos crudelissime interfecisse, Caes. B. C. 1, 85, 3; so per aliquid, id. ib. 3, 82 fin.; Liv. 1, 9 al.: in nullo verbo eum memoria decepit, Sen. Contr. 1. Praef. 18: jam semel in prima spe deceptos, Liv. 36, 40; for which spe affinitatis deceptum, Suet. Tib. 65; cf.: deceptus nocte, Quint. 4, 2, 71: cupidine falso, Hor. S. 1, 1, 61: specie recti, id. A. P. 25 et saep.: amatorem amicae decipiunt vitia, id. S. 1, 3, 38.—Poet., in Gr. construction: Prometheus dulci laborum decipitur sono, is beguiled of his sufferings (i. e. forgets his sufferings, being beguiled with sweet melody), Hor. Od. 2, 13, 38.—
- b Of inanimate objects: exspectationibus decipiendis, Cic. de Or. 2, 71, 289; cf.: quo opinio decipitur, Quint. 6, 3, 64: oculos, Ov. R. Am. 346; cf. id. M. 3, 431: nervos, Pers. 4, 45: volatile pecus facile custodiam pastoris decipit, Col. 8, 4, 3: judicium error, Ov. P. 3, 9, 11: specimen istud virtutis, Liv. 8, 7: sic tamen absumo decipioque diem, Ov. Tr. 4, 10, 114; cf. id. H. 19, 55 Loers.; Stat. S. 4, 4, 19; Plin. 16, 43, 84, § 233: quomodo vinum potantem decipit, Vulg. Hab. 2, 5.—
- 2 Absol.: victima deceptus decipientis ero, Ov. Am. 3, 3, 22: ab tergo et super caput decepere insidiae, Liv. 22, 4; Plin. 18, 24, 56, § 204.
- 1. misleiden, om de tuin leiden, bedriegen [amicum; spem alcis]; ➤ decipi non posse; deceptus per fas ac fidem; deceptus dolo; in prima spe deceptus (Liv.); eo deceptus quod hierdoor misleid, doordat; viā decipi de weg kwijtraken;
- 2. ontgaan, onopgemerkt blijven (voor) (abs.; m. acc.); ➤ amatorem caecum amicae turpia vitia decipiunt;
- 3. ongemerkt voorbij laten gaan, de tijd verdrijven [diem; laborem cantando].
- de + capio, to catch, ensnare, entrap, beguile, elude, deceive, cheat: eo deceptus, quod neque, etc., Cs.: etsi minime decere videtur decipi: Croesum: deceptus a me: per conloquium decepti, Cs.: per fas ac fidem, by the pretence of, L.: in primā spe decepti, L.: cupidine falso, H.: specie recti, H.: amor deceptam morte fefellit, bereaved, V.: dulci laborum decipitur sono, is beguiled, H.: diem, O.: Decipiam ac non veniam, T.: ab tergo et super caput decepere insidiae, i. e. were hidden, L.— Fig., to deceive, elude: exspectationibus decipiendis: oculos, qui decipit, incitat error, O.: specimen istud virtutis deceptum imagine decoris, i. e. called forth by a false notion, etc., L.
-
…merito populi Romani accidissent ; qui si alicuius iniuriae sibi conscius fuisset, non fuisse difficile cavere ; sed eo deceptum, quod neque commissum a se intellegeret quare timeret neque sine causa timendum putaret. Quod si veteris contumeliae oblivisci…
Julius Caesar, Gallic War
-
…at non ipse tuas imitabor, perfide, voces fallere te numquam, Galle, puella velit. dum tibi deceptis augetur fama puellis, certus et in nullo quaeris amore moram, perditus in quadam tardis pallescere curis incipis ,…
Propertius, Elegies
-
…negare tuae. nullus Amor cuiquam facilis ita praebuit alas, ut non alterna presserit ille manu. nec te decipiat, quod sit satis illa parata acrius illa subit, Pontice, si qua tua est, quippe ubi non…
Propertius, Elegies
-
…est exspectatum. Natura enim nos, ut ante dixi, noster delectat error ; ex quo, cum quasi decepti sumus exspectatione, ridemus. In verbis etiam illa sunt, quae aut ex immutata oratione ducuntur aut ex unius…
Cicero, de Oratore
-
…totus, qui sermo quidam tacitus mentis est, hic in fraudem homines impulit, hic eos quibus erat ignotus decepit, fefellit, induxit. pauci ista tua lutulenta vitia noramus, pauci tarditatem ingeni, stuporem debilitatemque linguae .…
Cicero, in Pisonem
-
…fateor enim duriorem esse condicionem spectatae virtutis quam incognitae. bene facta pro debitis exigimus, quae aliter eveniunt ut decepti ab iis infesto animo reprehendimus. itaque resistere Antonio Ciceronem, etsi maxima laude dignum est, tamen, quia…
Cicero, Epistulae ad Brutum
-
…sit. cuius ego ingenium ita laudo ut non pertimescam, ita probo ut me ab eo delectari facilius quam decipi putem posse. numquam ille me opprimet consilio, numquam ullo artificio pervertet, numquam ingenio me suo labefactare atque…
Cicero, Divinatio in Q. Caecilium
-
…quam imprudentiae miseraeque adsignes. nullum est meum peccatum nisi quod iis credidi, a quibus nefas putaram esse me decipi aut etiam quibus ne id expedire quidem arbitrabar. intimus, proximus, familiarissimus quisque aut sibi pertimuit aut mihi…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…Concludunt ratiunculas Stoici, cur non sit malum ; quasi de verbo, non de re laboretur. quid me decipis, Zeno nam cum id, quod mihi horribile videtur, tu omnino malum negas esse, capior et scire…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…se destitutum queratur. Iam illis promissis standum non esse quis non videt, quae coactus quis metu, quae deceptus dolo promiserit quae quidem pleraque iure praetorio liberantur, non nulla legibus. Exsistunt etiam saepe iniuriae calumnia quadam et…
M. Tullius Cicero, De Officiis