defodio

defodio, to dig deep, dig up, make by digging

Frieze-Dennison Vergil

dēfodiō, fōdī, fossus, 3, a.: to dig down; sink deep; bury.

Could not find defodiuntque in Logeion dictionaries.

defodiuntque Verb: present active indicative 3rd plural of defodio

dē-fŏdĭo, fōdi, fossum, 3, v. a.

To dig downwards or deep; to dig up, to dig (rare): scrobem in limine stabuli, Col. 7, 5, 17: specus, Verg. G. 3, 376: domos, id. Cul. 273: terram, Hor. S. 1, 1, 42: locum in altitudinem pedum quinque, Plin. 31, 3, 27, § 46: defosso lacu, Suet. Caes. 39.—More freq.,
II To bury in the earth (quite class.): homines defoderunt in terram dimidiatos, Cato ap. Gell. 3, 14, 19; Lucr. 5, 935; 1366; Liv. 8, 10 fin.: thesaurum defossum esse sub lecto, Cic. Div. 2, 65; cf. id. de Or. 2, 41: cotem et novaculam in comitio, Cic. Div. 1, 17, 33: hospitem (necatum) in aedibus, Plaut. Most. 2, 2, 51 (481); 71 (501): lapidem in agro, Ov. F. 2, 641 al.: aliquem humo, Ov. M. 4, 239; id. F. 6, 458.—
- B Transf., to hide, conceal, cover: defodiet (aetas) condetque nitentia, Hor. Ep. 1, 6, 25: quae necessitas hominem defodit, ut erueret aurum, Sen. N. Q. 5, 15, 3; Plin. 19, 1, 2, § 9: se, Sen. ad Marc. 2 fin.

dē-fodio, fōdī, fossum, ere, herabgraben, I) eingraben, einscharren, vergraben, verscharren, a) lebl. Objj.: α) übh.: palos resupinatos, Vitr.: robur (Steineiche), Plin.: vites et arbores penitus hieme defossae latent, Curt.: in qualis aut in vasis fictilibus def. propagines, Plin.: defossus stipes in agro, Ov.: signum (Standbild) septem pedes altum in terram defodi, Liv.: ubi illud signum defossum erit eo (dahin) etc., Liv.: def. murices ferreos in terram, Curt.: nova virgulta in terram, Lucr.: dendritida (eine Art Edelstein) sub arbore, Plin.: cum mortuis cremant atque defodiunt apta viventibus, Mela. – β) aufbewahrend, verbergend, quidquid sub terra est, in apricum proferet aetas; defodiet condetque nitentia, Hor.: sacra (Heiligtümer) condita in doliolis def. sacello proximo aedibus, Liv.: cotem et novaculam in comitio, Cic. – bes. Schätze, def. aurum, Cic.: quo in loco aurum defodisset nullo conscio, Plin.: est domus alta; iacent penitus defossa talenta caelati argenti, Verg.: auri thesaurum def. in medio foro, Plaut.: thesaurum defossum esse sub lecto, Cic. – Partiz. subst., defossa eruere, Vergrabenes hervorscharren, Tac. hist. 3, 33. – b) leb. Wesen: α) Tiere: animalia quae semper defossa vivunt, ceu talpae, Plin.: talpae caecitate perpetuā, tenebris etiam tum aliis defossae sepultisque similes, Plin. – β) Menschen: quae tanta necessitas hominem ad sidera erectum incurvavit et defodit (beim Bergbau), Sen. nat. qu. 5, 15, 3: in Germania defossi atque sub terra id opus agunt, in G. sitzt man unter der Erde vergraben und betreibt diese Arbeit (das Weben), Plin. 19, 9. – bes. Tote, um sie zu verbergen, cadaver domi apud P. Sestium, Liv.: hospitem necatum ibidem in aedibus, Plaut. – od. Lebende zur Strafe (namentl. Vestalinnen), Corneliam maximam virginem (Oberpriesterin der Vestalinnen), Plin. ep.: alqm def. (mit halbem Leibe) in ludo et vivum comburere, Asin. Poll. in Cic. ep.: Graecum Graecamque boario in foro, Plin.: alqm altā humo, Ov. – mit dopp. Acc., im Passiv mit dopp. Nom., Corneliam Vestalium maximam def. vivam, Plin. ep.: def. sororem vivam capite, Val. Max.: nec (sacerdos) viva defodiatur humo, Ov.: Minucia Vestalis viva ad portam Collinam dextrā viam stratam (zur Rechten der Chaussee) defossa est scelerato campo, Liv.: Opillia virgo Vestalis ob incestum viva defossa est, Liv. epit. – übtr., defodere se et abdere, sich vergraben u. verbergen (= sich in die innersten Gemächer des Hauses zurückziehen), Sen. ad Marc. 2, 5. – II) aufgraben, aufwerfen,a) übh. = hinabgrabend öffnen, terram, Hor. sat. 1, 1, 42: locum in altitudinem pedum quinque, ein Loch 5 Fuß tief aufw., Plin. 31, 46. – b) prägn., in die Erde hineingrabend anlegen, aufwerfen, in od. unter der Erde anlegen, siros, Curt.: specus, Verg.: in minore Codeta lacum (ein Bassin zu einer Seeschlacht anlegen), Suet.: scrobem in limine stabuli, Col.: specus sex pedum defossa altitudine, Plin. – Partiz. subst., dēfossum, ī, n., die Grube, Sen. ep. 90, 17. Iul. Val. 1, 8. p. 16, 1 K. ➳ Flor. 3, 21, 26 jetzt oculis effossis.

…, primum Gallos equites immisit in populum coniecti enim lapides sunt in eum, cum abriperetur Fadius, deinde abstractum defodit in ludo et vivum combussit, cum quidem pransus nudis pedibus, tunica soluta, manibus ad tergum reiectis inambularet…

Cicero, Epistulae ad Familiares
…ut brevissime dici potuerunt, ita a me dicta sunt ; ut enim si aurum cui, quod esset multifariam defossum, commonstrare vellem, satis esse deberet, si signa et notas ostenderem locorum, quibus cognitis ipse sibi foderet…

Cicero, de Oratore
…quidam somniasse se ovum pendere ex fascia lecti sui cubicularis est hoc in Chrysippi libro somnium ; respondit coniector thesaurum defossum esse sub lecto. fodit, invenit auri aliquantum, idque circumdatum argento, misit coniectori quantulum visum est de…

M. Tullius Cicero, De Divinatione
…et Tarquinius augure Atto Navio uteretur et populus de suis rebus ad eum referret. cotem autem illam et novaculam defossam in comitio supraque impositum puteal accepimus. Negemus omnia, comburamus annales, ficta haec esse dicamus, quidvis denique…

M. Tullius Cicero, De Divinatione
…vitam tractabant more ferarum. nec robustus erat curvi moderator aratri quisquam, nec scibat ferro molirier arva nec nova defodere in terram virgulta neque altis arboribus veteres decidere falcibus ramos. quod sol atque imbres dederant, quod terra crearat…

Lucretius, De Rerum Natura
…concivisse ministeria et narrasse a fratre se venisse, commendatam sibi filiam ab eo, demonstratum praeterea quo in loco defodisset aurum nullo conscio, et rogasse ut iis funebribus, quae comparasset, efferretur. hoc eo narrante fratris domestici…

Pliny the Elder, Natural History
…quia rigorem frigorum eius modi loci molliunt, et si quando hostis advenit, aperta populatur, abdita autem et defossa aut ignorantur aut eo ipso fallunt quod quaerenda sunt. Tegumen omnibus sagum fibula aut, si desit, spina…

Tacitus, Germania
…, deinde stipula aliisque silvestribus operuere fastigium, et pluviis per devexa labentibus hiemem transiere securi Quid ergo Non in defosso latent Syrticae gentes quibusque propter nimios solis ardores nullum tegimentum satis repellendis caloribus solidum est nisi ipsa arens humus Non…

Seneca, Ad Lucilium Epistulae Morales
…, arboribus quoniam bacae glandesque caducae tempestiva dabant pullorum examina supter ; unde etiam libitumst stirpis committere ramis et nova defodere in terram virgulta per agros. inde aliam atque aliam culturam dulcis agelli temptabant fructusque feros mansuescere terra cernebant indulgendo…

Lucretius, De Rerum Natura
…ipse fratris filiam incesto non polluisset solum verum etiam occidisset ; nam vidua abortu periit. Missi statim pontifices qui defodiendam necandamque curarent. Illa nunc ad Vestam, nunc ad ceteros deos manus tendens, multa sed hoc frequentissime clamitabat…

Pliny the Younger, Letters

Menu

Word wheel

defodio

Frieze-Dennison Vergil

Saved

Recent