deliquio
dēlĭquio (-linquio), ōnis, f. [delinquo],
- a failure, want, Gell. ap. Serv. Verg. A. 4, 390: nullam causam dico quin mihi et parentum et libertatis apud te deliquio siet, Plaut. Capt. 3, 4, 92 (624) (Brix, Fleck.; al. deliquium).
dē-liquio (dē-linquio), ōnis, f. (delinquo), das Ausgehen, Mangeln, Gell. ann. bei Serv. Verg. Aen. 4, 390: u. so nullam causam dico, quin mihi et parentum et libertatis apud te deliquio siet, bei dir ich Eltern u. Freiheit verlieren will, Plaut. capt. 626.
dēlĭquĭō, (16) ōnis, f. , manque, éclipse [du soleil] : Cn. Gell. d. Serv. En. 4, 390 || privation : Pl. Capt. 626.
*deliquio, onis. f. et, v. deliquium
See an image
See an image
Oblivio, Papias.
Deliquium.