About

Menu

delirare

1 delirare [CL] , a to deviate, go astray (fig.). b to rave, go mad. a 13‥ tractatum fuit quod ipsi ‥ clamium ‥ nobis ‥ relaxarent‥. sed ‥, a dicto tractatu ~antes, asserebant se dictam relaxacionem ‥ non posse perficere absque ‥ consensu archiepiscopi Meaux III 118; c1400 videns meas cartuarias ‥ per varios earum scriptores, qui suam nesciunt orthographiam ‥, in illarum sentenciis ~are (T. Sampson) FormOx 334.  b †disipiscat, delerat GlC D 332; 9‥ ~o, ic dwolie; ~as, þu dwolast WW; ~antes, mente deficientes Gl. Leid. 1.37; ut noveris me non ~are, sed scire que dico [etc.] Alex. Cant. Mir. 38 p. 235; effeminate miles, belli delitias queris? plane ~as Pull. CM 212; si ita ~et quod manum porrigat [ME: gef wurðeð swa wod þet he warpe hond] AncrR 27.
2 delirare [cf. 2 delirus] 1 to be discordant, dispute. descorder, ‥ dissonare, ~are Gl. AN Ox. f. 154v; to discorde ‥, dissonare, ~are, discordare ‥; to stryfe ‥, contendere ‥, ~are ‥, discordare CathA. 2 (trans.) to confute. c1400 Sampsonis ingeniosa subtilitas quamplurium Oxoniensium dictatorum argumenta penitus ~avit (T. Sampson) FormOx 334.

Saved

Recent