depono
depono, to lay away, put aside, set down, lay, place, set, deposit
BWL
it is hard to end an enduring passion suddenly
he has entrusted his gold to me
Frieze-Dennison Vergil
Could not find deposito in Logeion dictionaries.
deposito Verb: perfect passive participle neuter dative singular, Verb: perfect passive participle masculine dative singular, Verb: perfect passive participle masculine ablative singular, Verb: perfect passive participle neuter ablative singular of depono
deposito Noun: neuter dative singular, Noun: neuter ablative singular of depositum
- I Lit.
- A In gen.: caput deponit, condormiscit, Plaut. Curc. 2, 3, 81 (360); cf.: caput terrae, Ov. Am. 3, 5, 20: corpora (pecudes), Lucr. 1, 259; cf.: corpora sub ramis arboris, Verg. A. 7, 108: fessum latus sub lauru, Hor. Od. 2, 7, 19: mentum in gremiis mimarum, Cic. Phil. 13, 11, 24 et saep.: onus, Cic. Rosc. Am. 4, 10; id. Sull. 23, 65; Front. Strat. 1, 5, 3 al.; cf.: onera jumentis, Caes. B. C. 1, 80, 2: arma, id. B. G. 4, 32 fin.; id. B. C. 3, 10, 9; Liv. 5, 2 al.; cf.: depositis in contubernio armis, Caes. B. C. 3, 76, 2: arma umeris, Verg. A. 12, 707: anulos aureos et phaleras, Liv. 9, 46: coronam, and, shortly after, coronam Romae in aram Apollinis, id. 23, 11: ungues et capillos, i.e. to cut off, Petr. 104, 5; cf. comas (for which, shortly before, secuit capillos), Mart. 5, 48, 6: crinem, Tac. H. 4, 61 et saep.: argenti pondus defossā terrā, Hor. S. 1, 1, 42: semina vel scrobe vel sulco, to deposit in the earth, to plant, Col. 5, 4, 2; and: stirpem vitis aut oleae, id. 1, 1, 5: malleolum in terram, id. 3, 10, 19: plantas sulcis, Verg. G. 2, 24 et saep.: exercitum in terram (for exponere), to land, Just. 4, 5, 8: hydriam de umero, Vulg. Gen. 21, 46.— Poet. of bearing, bringing forth (as the putting off of a burden): (Latonia) quam mater prope Deliam Deposivit olivam, Cat. 34, 8; cf.: onus naturae, Phaedr. 1, 18, 5; 1, 19, 4; to lay as a stake, wager: Dam. Ego hanc vitulam ... Depono. Men. De grege non ausim quicquam deponere tecum ... verum pocula ponam Fagina, Verg. E. 3, 31 sq.—
- B In partic.
- 1 Pregn., to lay up, lay aside, put by, deposit anywhere; to give in charge to, commit to the care of intrust to any one: non semper deposita reddenda: si gladium quis apud te sana mente deposuerit, repetat insaniens: reddere peccatum sit, etc., Cic. Off. 3, 25, 95; so, aliquid apud aliquem, Plaut. Bac. 2, 3, 72 (306); Cic. Fam. 5, 20, 2; id. Verr. 2, 4, 12, § 29; Caes. B. C. 3, 108 fin.; Quint. 5, 13, 49; 9, 2, 92; Tac. H. 1, 13; Liv. 38, 19, 2 et saep.; cf.: obsides apud eos, Caes. B. G. 7, 63 al.: praedam in silvis, id. ib. 6, 41; cf.: pecuniam in templo, Liv. 44, 25: pecunias in publica fide, id. 24, 18 fin.; also: liberos, uxores suaque omnia in silvas, Caes. B. G. 4, 19 (dub.—al. in sylvis; id. B. C. 1, 23, 4 the true reading is in publico): impedimenta citra flumen Rhenum, id. B. G. 2, 29, 4: saucios, id. B. C. 3, 78, 1 and 5 et saep.: pretium in deposito habendum, in charge, Dig. 36, 3, 5 fin.: si pro deposito apud eum fuerit, ib. 33, 8, 8, § 5.—
- 2
- a To put or bring down, lay upon the ground: scio quam rem agat: ut me deponat vino, etc., to make drunk, Plaut. Aul. 3, 6, 39 (575).—
- b Hence (because it was the custom to take a person who had just died out of bed and lay him on the ground), meton.: depositus, dead, just dead: jam prope depositus, certe jam frigidus, Ov. P. 2, 2, 47: depositum nec me qui fleat ullus erit, id. Tr. 3, 3, 40: DEPOSITVS IN PACE, Inscr. Orell. 5014; cf. ib. 4874.—As subst.: depositus meus, Petr. 133, 4.—
- c Also, because the hopelessly sick were often laid on the earth, dying, given up, despaired of: jam tum depostu' bubulcus Expirans animam pulmonibus aeger agebat, Lucil. ap. Non. 279, 19: deponere est desperare, unde et depositi desperati dicuntur, Non. 279, 30: depositus modo sum anima, vita sepultus, Caecil. ap. Non. 279 (Com. v. 121 Rib.): ut depositi proferret fata parentis, Verg. A. 12, 395 Serv.: texere paludes Depositum, Fortuna, tuum, Lucan. 2, 72; and transf.: mihi videor magnam et maxime aegram et prope depositam reip. partem suscepisse, Cic. Verr. 2, 1, 2, § 5.—
- 3 In post-Aug. lang. esp. freq. in the jurists, of buildings, etc., to pull down, take down, demolish, overthrow: aedificium vel arboris ramos, Dig. 8, 2, 17 (shortly after, qui tollit aedificium vel deprimit); so id. 8, 2, 31; 41, 3, 23 fin. et saep.: deposita arx, Stat. S. 1, 4, 91: statuas, pull down, Spart. Sev. 14: tabulas, destroy, Capit. Max. duob. 12: adversarios tuos, Vulg. Exod. 15, 7. —
- II Trop.
- A With a predominant notion of putting away, removing, etc., to lay down, lay aside, give up, resign, get rid of: studia de manibus, Cic. Ac. 1, 1, 3: ex memoria insidias, id. Sull. 6, 18: in sermone et suavitate alicujus omnes curas doloresque deponere, id. Fam. 4, 6, 2: petitoris personam capere, accusatoris deponere, id. Quint. 13 fin.; so, contentionem, Liv. 4, 6; cf. certamina, id. ib.; and, bellum, Ov. M. 8, 47; Tac. H. 2, 37; opp. incipere, Sall. J. 83, 1; opp. coepisse, Liv. 31, 1; and with omittere, id. 31, 31 fin.: deponere amicitias, suscipere inimicitias, Cic. Lael. 21, 77: invidiam, id. Agr. 2, 26, 69: simultates, id. Planc. 31, 76: maerorem et luctum, id. Phil. 14, 13: omnem spem contentionis, Caes. B. G. 5, 19: consilium adeundae Syriae, id. B. C. 3, 103: imperium, id. B. G. 7, 33 fin.; id. B. C. 2, 32, 9; Cic. N. D. 2, 4, 11; Liv. 2, 28 al.; cf. provinciam, Cic. Pis. 2, 5; id. Fam. 5, 2, 3; dictaturam, Quint. 3, 8, 53; 5, 10, 71: nomen, Suet. Ner. 41; Ov. M. 15, 543: famem, id. F. 6, 530; cf.: sitim in unda vicini fontis, i.e. to quench, id. M. 4, 98: morbos, Plin. 7, 50, 51, 170: animam, i.e. to die, Nep. Hann. 1.—
- B To depose from an office (late Lat.): te de ministerio tuo, Vulg. Is. 22, 19.—
- C (Acc. to no. I. B.) To deposit, intrust, commit to, for safe-keeping: populi Romani jus in vestra fide ac religione depono, Cic. Caecin. 35 fin.: aliquid rimosa in aure, Hor. S. 2, 6, 46: aliquid tutis auribus, id. Od. 1, 27, 18: eo scortum, Tac. H. 1, 13.
- —Hence, dēpōnens, entis, P. a., subst. (sc. verbum, lit., a verb that lays aside its proper pass. signif.), in the later grammar. a verb which, in a pass. form, has an act. meaning; deponent, Charis. p. 143 P.; Diom. p. 327 ib.; Prisc. p. 787 ib. sq. et saep.— dēpŏsĭtus, a, um, P. a., and esp. as subst. dēpŏsĭtum, i, n., any thing deposited or intrusted for safe-keeping, etc., a deposit, trust: reddere depositum, Cic. Off. 1, 10, 31: si depositum non infitietur amicus, Juv. 13, 60; cf. Dig. 36, 3, 5 al.: contempto Domino negaverit proximo suo depositum, Vulg. Lev. 6, 2; 1 Tim. 6, 20 al.
➳ parf. deposivi Pl. Curc. 536, etc. ; Catul. 34, 8 ; deposierunt CIL 1, 1214, 15 ; deposisse Virg. Catal. 10, 16 || part. sync. depostus Lucil. Sat. 105.
- 1. neerleggen, neerzetten, planten, plaatsen [lecticam; onus; caput terrā; corpora sub ramis arboris altae; coronam in aram];
- 2. in veiligheid brengen, in bewaring geven, deponeren [signa apud amicos; pecuniam apud alqm; impedimenta citra flumen Rhenum; amphoras in templo Dianae; saucios; obsides apud eos; liberos, uxores suaque omnia in silvis];
- 3. toevertrouwen, overgeven; ➤ pecunias in publica fide ~; ius populi Romani in vestra fide ac religione depono (Cic.); in eo omnes sollicitudines meas deposui;
- 4. (metaf.) neerleggen, afleggen, opgeven, afstand doen van, laten varen [luctum; bellum beëindigen; amicitias; gloriam; spem; consilium; curas doloresque; molestias; memoriam alcis rei];
- 5. een taak, ambt e.d. neerleggen [magistratum; imperium; tutelam; provinciam; triumphum afzien van];
- 6. wegleggen, afleggen, aan de kant leggen [arma de wapens neerleggen (v. overwonnenen) en de wapens afdoen];
- 7. afnemen [onera iumentis (abl.); librum de manibus];
- 8. (Ov.) sitim lessen, stillen;
- 9. animam de geest geven;
- 10. comas afknippen;
- 11. (poët.) voortbrengen [fetūs; onus naturae];
- 12. (poët.) (zieken, stervenden) opgeven, alleen ppp. dēpositus, a, um op sterven liggend; gestorven; metaf. opgegeven, (reddeloos) verloren [victoria];
- 13. (Verg.) als prijs uitloven [vitulam].
放下。打赌。留下。托付。— semina sulco 撒種子。 — rimosa in aure id 吿訴不稳嘴者。— aegrum 捨病人。— magistratum 辭位。— animam 死。亡。— vineas 栽葡萄。 — eum vino 使之醉。— id apud eum 寄託此物于其處。
Suggest a Translation
See an image
- (-posīvī, Ct.), positus, ere, to lay away, put aside, set down, lay, place, set, deposit: lecticā paulisper depositā: corpora sub ramis arboris, V.: mentum in gremiis mimarum: onera iumentis, Cs.: depositis armis, Cs.: arma umeris, V.: anulos, L.: argenti pondus defossā terrā, H.: plantas sulcis, V.: Onus naturae, i. e. to give birth to, Ph.—To lay, wager, stake, bet: vitulam, V.—To lay up, lay aside, put by, deposit, give in charge, commit, confide, intrust: gladium apud te: tabulas apud Pompeium, Cs.: (pecunias) in publicā fide, L.: liberos in silvis, Cs.: HS LX in publico, Cs.: saucios, Cs.—P. pass.: depositus, laid down, despaired of, given up, dead (because the recently dead were laid on the ground): Iam prope depositus, certe iam frigidus, i. e. dead, O.: Depositum me flere, O.: parens, V.: rei p. pars.—Fig., to lay down, lay aside, put away, give up, resign, get rid of: studia de manibus: ex memoriā insidias: personam accusatoris: certamina, L.: bellum, O.: timorem: imperium, Cs.: provinciam: nomen, O.: sitim in undā, quench, O.: prius animam quam odium, i. e. to die, N.: clavum, to lose the rank of senator, H.—To deposit, intrust, commit: populi ius in vestrāfide: quae rimosā deponuntur in aure, H.: aliquid tutis auribus, H.—To fix, direct: in Damalin oculos, H.
-
…in provinciam nostram atque Italiam ; facerent, iis impedimentis quae secum agere ac portare non poterant citra flumen Rhenum depositis custodiae ex suis ac praesidio VI milia hominum una reliquerant. Hi post eorum obitum multos annos a finitimis exagitati…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, quo ex senatus consulto confestim te interfectum esse, Catilina, convenit. vivis, et vivis non ad deponendam, sed ad confirmandam audaciam. cupio, patres conscripti, me esse clementem, cupio in tantis rei publicae…
Cicero, in Catilinam
-
…eo invito iter per provinciam per vim temptassent, quod Haeduos, quod Ambarros, quod Allobrogas vexassent, memoriam deponere posse Quod sua victoria tam insolenter gloriarentur quodque tam diu se impune iniurias tulisse admirarentur, eodem pertinere. Consuesse…
Julius Caesar, Gallic War
-
…laetas urbes pueris florere videmus frondiferasque novis avibus canere undique silvas, hinc fessae pecudes pingui per pabula laeta corpora deponunt et candens lacteus umor uberibus manat distentis, hinc nova proles artubus infirmis teneras lasciva per herbas ludit lacte mero…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…est. Hic erit hic iurata manet rumpantur iniqui vicimus assiduas non tulit illa preces. falsa licet cupidus deponat gaudia livor destitit ire novas Cynthia nostra vias. illi carus ego et per me carissima Roma dicitur, et…
Propertius, Elegies
-
…vidi ego te toto vinctum languescere collo et flere iniectis, Galle, diu manibus, et cupere optatis animam deponere labris, et quae deinde meus celat, amice, pudor. non ego complexus potui diducere vestros tantus erat…
Propertius, Elegies
-
…. sed quia, nec qui propter metum praesidium reliquit, quod est ignaviae, nec qui propter avaritiam clam depositum non reddidit, quod est iniustitiae, nec qui propter temeritatem male rem gessit, quod est stultitiae, frugi…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…habuisse depositas, ne qua invenirentur ; tuam tantam fuisse sagacitatem ut eas per illum ipsum inspiceres, ubi erant depositae ; tum se deprensum negare non potuisse ; ita ab se invito phalera sublatas gratiis. iam, ut haec…
Cicero, in Verrem
-
…peccatum suum, quod celari posset, confiteri maluit quam haerere in re publica religionem, consules summum imperium statim deponere quam id tenere punctum temporis contra religionem. magna augurum auctoritas ; quid haruspicum ars nonne divina Haec et innumerabilia…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…, repetat insaniens, reddere peccatum sit, officium non reddere. Quid si is, qui apud te pecuniam deposuerit, bellum inferat patriae, reddasne depositum Non credo ; facias enim contra rem publicam, quae debet esse carissima…
M. Tullius Cicero, De Officiis