derobare

derobare [AN derober, OF desrober] , to rob, plunder. b to steal, carry off. s1303 papa B. ~atus fuit in Campania Anagnie civitate et rex Anglie de thesauro suo per unicum latronem Flor. Hist. III 115 (cf. Rish. 222); s1303 ingressi sunt ecclesiam [Anagnie] homines Schaire et spoliaverunt et ~arunt omnes clericos et laicos Ann. Ed. I 485; tanta est divisio in populo Romano, propter quod, qui sumus curtesani, ‥ singulis diebus expectamus quando erimus ~ati de ‥ aliis bonis nostris; nec possumus fugere ‥, quia ex omni parte Rome sunt latrones et predones ad ~andum omnes transeuntes Ib. 491; venit domina Deveringham et conquesta est ‥ quod xl homines armorum et gentes pedites venerunt ‥ ad manerium domine ‥ et deraubaverunt earn bonis suis Tract. Ed. II 9; 1327 in succursum hominum piscatorum Anglie, qui indies ‥ ~ati et occisi extiterunt KR Mem 103 r. 71d.; 1347 gemitus ‥ personarum miserabilium que, depredate et ~ate famisque subjecte angustie, clamant ad Dominum (Lit. Papae) Avesb. 111; 1392 ad instanciam N. C. ligei nostri, conquesti quod per quendam T. C‥. subditum vestrum in mari debuit ~ari Dip. Corr. Ric. II 100.  b s1303 thesaurus regis apud Westmonasterium ~atus Flor. Hist. III 115 rub.; 1318 breve missum ad inquirendum de navi disrobbata in mari per homines Alemannie (LBLond E f. 74) MGL I 620; 1378 unum gladium de bonis ipsius V‥. felonice derobbaverunt, ceperunt, et asportaverunt CoramR 472 rex r. 18.