derisor
derisor, a mocker, scoffer
Could not find derisorem in Logeion dictionaries.
derisorem Noun: masculine accusative singular of derisor
dērīsor, ōris, m. [derideo],
- a mocker, scoffer, satirical person (rare; not in Cic.): ut tu semper eris derisor, Hor. S. 2, 6, 54; id. A. P. 433; Quint. 3, 8, 51: Anubis derisor populi, Juv. 6, 534; Vulg. Prov. 9, 7 al. Applied to a (jeering) parasite, Plaut. Capt. 1, 1, 3 (71); Hor. Ep. 1, 18, 11; to a stage mimic, Mart. 1, 5, 5; Orell. Inscr. 4926.
dērīsor, ōris, m. (derideo), der Verlacher, Verspotter, der Spottvogel, Spötter, Witzbold, Spaßvogel, Schalk, Satiriker, Hor. sat. 2, 6, 54 u. de art. poët. 433. Trog. fr. bei Plin. 11, 275. Sen. contr. 1, 4, 2. Suet. Cal. 38, 2: derisor potius quam deridendus senex, Phaedr. 3, 14, 3: Socrates derisor omnium, maxime potentium, Sen. de ben. 5, 6, 6: populi derisor Anubis, Iuven. 6, 534. – v. Parasiten, Plaut. capt. 71. Hor. ep. 1, 18, 11. – v. mimischen Schauspieler, Mart. 1, 4, 5.
~orem,telend
sicuti quidam regule nostre ~ores istum versiculum non habentes garriunt
derisor, latro, fallax, ferus esse caveto
jactator magnus derisorem cito querit
cleri ~ores et malignos delatores eodem solatio frequentissime fraudari videbis optato
dērīsŏr, (13) ōris, m. (derideo), moqueur, railleur : Pl. Capt. 71 ; Plin. 11, 114 || bouffon, parasite : Hor. Ep. 1, 18, 11 || mime : Mart. 1, 4, 5.
derisor , oris. m. et, v. derisus
See an image
See an image
dērīsor ōris, m
- derideo, a mocker, scoffer: semper eris, H.: populi, Iu.: imi lecti, H.