derogare

derogare [CL] , (w. dat.) to derogate, detract (from), impugn. b (trans.) to revile, mock. cum ‥ causam dissonantiae ‥ inquireret nec vellet Septuaginta translatorum fidei ~are Bede Gen. 79; ~o, ic ofteo Ælf. Gl.; non aliis apostolis ~at Lanfr. Comment. Paul. (Gal. ii 6) 264; c1150 (v. cavillatorie); libris eorum nunquam ~avi in aliquo J. Sal. Pol. 822B; cur tibi suave videtur absenti ~are, detrahere non audienti? Ad. Scot Serm. 223A; 1220 (v. collatio 6b); una [notio est] Spiritus Sancti tantum, sc. processio, nec aliquid ~at Spiritui Sancto quod tantum habet unam notionem Bart. Angl. I 4; s1252 videns in hoc sibi [= Oxnead 192: se] ~atum esse M. Par. Maj. V 356; si melius quod omnis planta sit aromatica, et non ~et speciei Bacon XI 233; Chr. Dale 1 (v. congaudere 2f); 1317 quibus ‥ nolumus in aliquo †deregari [? l. derogari] Mon. Hib. & Scot. 199a; 1437 ordinacionibus ‥ in contrarium facientibus ‥, quibus omnibus ‥ ~amus ac ~atum esse ‥ declaramus, ‥ non obstantibus (Lit. Papae) Bekynton II 18; 1460 omnes qui furcas aut alia signa detestabilia signis aliquorum dominorum Anglie apposuerunt ‥ fame alicujus ~ancia MunAcOx 682.  b ne ‥ livoris invidia criminemur aut ‥ suggillationis ludibrio ~emur Aldh. VirgP 58; s1101 S. Blesensis ‥ comes pene ab omnibus ~abatur et ‥ verecundabatur eo quod de obsidione Antiochena turpiter aufugerit Ord. Vit. X 19 p. 118; s1252 Oxnead 192 (v. a supra); to banne, annathematizare, ‥ ~are, ‥ execrari CathA.