despotes

despotes [δεσπότης], ~us , despot, master (of slaves). b (Byz.) prince. Ockham Pol. I 28 (v. despoticus); plus potest in multis ~es seu dominus super servos suos ‥ quam possit imperator super sibi subjectos Ib. 197. b 1438 ex parte Orientalium affuit personaliter serenissimus dominus imperator Romeorum cum dispoto, fratre suo germano (Decr. Consil. Ferrar.) Cop. Pri. S. Andr. 169.