despoliatio
dēspŏlĭātĭo, ōnis, f. [despolio],
- a robbing, despoiling, Tert. Res. Carn. 7; of a fine, Cod. Theod. 9, 17, 6.
dēspoliātio, ōnis, f. (despolio), die Beraubung, Tert. de res. carn. 7: als Geldbuße, Cod. Theod. 9, 17, 6.
cum ‥ per Analaphum et Swanum ac eorum exercitus depredaciones, ~ones, et destrucciones assidue fierent
pardonamus ‥ eidem R. omnimodas execuciones in ipsum post traccionem et suspendium sua ac ~onem corporis sui ad denudacionem corporis sui et tactum ejusdem cum cultello
protegente ‥ martyre, salva stetit sua ecclesia ‥ ab omni gravi bonorum dispendio seu ~one
de aliqua ‥ riota, captura et ~one facta per ‥ familiares seu servientes testatoris [sc. E. episcopi Sar’, ob. 1524 ]
dēspŏlĭātĭō, ōnis, f. (despolio), spoliation [fig.] : Tert. Res. 7 || [amende] Cod. Th. 9, 17, 6.