despoliator
dēspŏlĭātor, ōris, m. [despolio],
- a robber, plunderer, Plaut. Trin. 2, 1, 18 (240); Cod. Theod. 16, 2, 28.
dēspoliātor, ōris, m. (despolio), der Berauber, Plünderer, Plaut. trin. 240. Cod. Theod. 16, 2, 28.
proditore et ~ore [] context corrupt
dēspŏlĭātŏr, ōris, m. (despolio), fripon : Pl. Trin. 240.