detestabilis
detestabilis, execrable, abominable, detestable
Could not find detestabile in Logeion dictionaries.
detestabile Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter vocative singular of detestabilis
dētestābĭlis, e, adj. [detestor],
- execrable, abominable, detestable (good prose): omen, Cic. Phil. 11, 5, 11; cf.: exsecratus populo Romano, detestabilis, etc., id. ib. 2, 26 fin.: nihil esse tam detestabile tamque pestiferum quam voluptatem, id. de Sen. 12, 41; cf. res (with tetra, misera), id. Tusc. 3, 11 fin.: scelus, id. Lael. 8, 27: exemplum, Liv. 26, 48: voce, Suet. Vit. 10 et saep.—Comp., Cic. Off. 1, 17, 57; Vulg. Sap. 19, 13.—Sup. appears not to occur.—Adv., dētestābĭlĭter, abominably: quod nefarie, quod detestabiliter fecit, Lact. 5, 10, 7.
dētēstābilis, e, Adi. m. Compar. (detestor), verwünschens-, verabscheuenswert, abscheulich, verabscheut, Cic. u.a.: improbus ac det. senatus, Liv.: nihil est detestabilius dedecore, Cic. Phil. 3, 36. – Superl., Augustin. c. Iul. op. imperf. 6, 9.
ad ~e prostibulum et invisum lupanar scortorum
quern [annum ] ‥ apostasia demens regum Anglorum ~em fecerat
~e,laðlic
multos ~i invidia plenos
quamvis utrunque ~e nimis sit et abominabile
earn ‥ vir †destabilis sacrilego violare presumpsit intuitu
dētestābĭlis, (11) e (detestor), détestable, abominable : Cic. CM 41 ; Phil. 11, 11 || detestabilior Cic. Off. 1, 57 ; -bilissimus Aug. Imp. Jul. 6, 9.
dētestābilis e, adj.with comp.
- detestor, execrable, abominable, detestable: omen: nihil esse tam detestabile quam voluptatem: exemplum, L.: detestabilior immanitas.